Emsalsiz zaman Şiiri - Dağlar Özügüç

Tarihin ölgün sayfaları silindi birer birer
Gülüşünle parlayan o ince şafak çizgisi
Gece çatırdarken acının kucağında
Aydınlık usulca yayıldı her yana
Bir nefes ötede ayrılık rüzgarları
Diğer yanda muhteşem gülüşler
Sevginin dudaklarında kalmış son hece
Bozuk bir kilit elde paslı bir anahtar
Karanlığın dibinde amansız bir serüven
Heyecanlar ağır ağır yer değiştiriyor
Kış uykusundan uyanıyor zaman
Eski silik aynalarda çoğalan yüzler
Birer birer terk ediyor fotografları
Çatlamış duvarlardan sızıyor hatıralar
Sessizliğin bile yorulduğu bir vakitte