trabzon akçaabat şiir yazar
bir adam düşünün
koca bir cınar iken
ihanetlerle enkazlarının altında can veren
bir adam düşünün
kalbi param parca
ayazda kalmiş gibi
Selam sana azrail
sen ölüm meleği isen
Benim canimi yaka yaka
gozlerimden yaslar bosalana kadar
kalbimi param parca yapip
canimi alan sen degilsen
Beni yeniden sevginin var oldurduguna inandırdın
Onca yaralara paramparça olmuş kalbime rağmen
Bir sevgi yaserdi yıkılmış enkazLARIMIN içinden
Bir güneşin topraktaki tohuma vurması gibiydi Gülüşlerin
bakışların içimdeki sevgi ÇİÇeĞini filizlendiren.
Sen kokan gül 🌹 açtıran Sendin
Benim babam adam gibi adamdı benim babam kimseyi eyvallahı olmayan adamdı
Hiçbir zaman sofradan doymuş kalkmazdı hep doymuş gibi yapardı bir çay koyardı kendine çekilirdi köşeye dalıp dalıp giderdi gözleri ıslanıyordu sesleniyorduk babaaa babaaaa diye öyle dalıyordu ki derinlere bizi duymuyordu aaaah aaaah canım babam yaşım küçüktü ama her şeyi anlıyordum koşup sarılırdım boynuna bir tarafta kardeşim bir tarafta ben öperdik sarılırdık sımsıkı babam da bizi öpüp koklardı yüzü gülerdi bizi severken öyle mutlu oluyordu ki aaaaah benim garip babam bir gece böyle derinden hıçkırık sesine uyandım gözlerimi açtım o da karanlıktı amaa sokak lambası evin içine vuruyordu öyle babam seccadenin üzerinde eli kalbinde sessizce hıçkırıklara boğuluyorduuu gözlerinden yaşlar akıyordu Allah'a dua ediyordu Allah'ımm sen kalbimeee güç kuvvet ver sen bizi kimseye muhtaç etmee öyle uzun uzun dua ediyordu ve ben de kalkıp babamın yanına gittim ve beni görünce toparlanmaya başladı oğlum sen miydin dedi evet baba benim dedim babamın sesi titriyordu şey oğlum rüya gördüm dedi ama ben anlıyordum rüya olmadığını
Canının nasıl yandığını anlıyordum da küçüktüm işte bir şey gelmiyordu ki elimden fedakar babam aaah benim canım babam kendine hiç güzel kıyafetler ayakkabılar almazdı fedakar babam hep bize yeni kıyafetler alırdı kendisi kenarları kopmuş ayakkabılar giyerdi bize en güzellerini alırdı ah canım babam birkaç gün önce babamla yürüyorduk arkadaşlarıma rastladık hepsinin güzel bisikletleri vardı böyle sürüyorlardı Ben babama baktım babam da bana baktı benim hiç bisikletim olmadı baba dedim babam da titreyen sesiyle alırız oğlum dedi alırız oğlum diyordu ama biliyordum hiç paramız yoktu babam üzülmesin diye şimdi kış geldi babam istemiyorum dedim ama hep gözlerim arkadaşlarım bisikletlerindeydi öyle çok istiyordum ki içim gidiyordu ve bugün babam bana gel gezelim oğlum dedi öyle AVM'ye falan gittik AVM'de dolaşırken bir yanında gözlerin bisikletlerdeydi ve birden bisikletlere doğru ilerlemeye başladık ve yaklaştık babam bana dönerek oğlum istediğiniz seç dedi bana Ben öyle şaşkındım ki öyle heyecanlandım ki heyecandan kalbim yerinden çıkacakmış gibi olmuştu sanki koşup babama sarıldım canım babam dedim gözlerim ıslanmıştı babam da bana sımsıkı sarılıp ıslanmış gözlerinden öptü canım oğlum dedi benim babam öyle güçlü adamdı ki onca acılarına rağmen onca yaralarına rağmen biz de öyle bakıyordu ki hiçbir hiç bir zaman sol yanımız acımasın diye bizim için elinden geleni yapıyordu ama babamın sol yanı da çok acıyordu gülerken gözleri doluyordu kimse anlamıyordu babamı ama ben anlıyordum canı çok yanıyordu hani diyor ya Bir şair amca benim babam adam gibi adamdı diye evet benim babam da adam gibi adamdı
Benim babam da küçükken terk edilmiş hep bir tarafı eksik büyümüş anne sevgisi nedir hiç görmemiş benim babam ben de babamın oğluyum işte belki de kaderim de babamın kaderi gibi yazılmış bilmiyorum benim de hep bir tarafım eksik büyüyorum canım yana yana gözlerim dola dola büyüyorum işte babamın da tek arkadaşı tek dostu babasıydı benim de aynen öyle babam tek dostum arkadaşım annem babam her şeyim sensin canım babam feda kar babam seni çok seviyorum birlikte başaracağız inanıyorum babam
Adam Gibi Adam: Babam
Benim babam, eğilmez bir çınardı,
Kimseye eyvallahı olmayan adamdı.
Sofradan tam doymadan kalkar,
Hep "Doydum" diyerek köşesine akardı.
Şimdi bir gece yarısııı düştü aklıma gözleriin
Seninle fotoğraflarımıza bakıp bakıp ağladım
Meğerse ben seni çok ozlemişiiim
Anılar beni sarhoş etti gel de kendime getiiir beni
Kollarım kollarını dudaklarım dudaklarını ozleedii
Hadi bir çılgınlık yapıpda geel özledim senii
Bir kadın düşünün gülüşleri Yaralı
yarından umutlarından Yaralı
sevgiye dair ne varsa hepsi yaralar içinde
Bir kadın düşünün anne özlemi ile yanıp tutuşan
Baba hasretiyle kavrulan yüreği
bu sana yazdığım son şiirim iyi dinle
sen benim canımı defalarca yaktığında
hiçbirsey olamış gibi sana gülümsüyordum
sana sarılıp o mis gibi kokan saclarını öpüyordum
sana sımsıkı sarılıyordum kalbim kalbine denk gelsinde
Yürüyorum şu an yağmurların altında
bomboş sokaklarda sırılsıklam olmuşum
bu şehrin ışıkları mı güzel gösteriyor bu şehri
yoksa sana olan sevdam mı bilemedim
şimdi sen çok uzaklardasın
şimdi istemsiz hüzün dolu bir veda vaktidir dostlar
sizinle nasıl gecti biranlık gibi sanki saatler dakikalar
yüzümde tebessümlere dönüştü kimin sözleri
kiminin ise içimizi burktu hüzünlü şiirleri
yeniden kavuşmak için bazen veda gerekir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!