Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

İleri gitmiş medeni devletler
Asla bencil değiller
Vatan, devlet duygusu nesillerden nesillere

Hayat böyle işte….
Her gün, her an öğreniyoruz
Üzülmek istemiyorsak, bilgilenmeliyiz
Çamaşır makinası, bulaşık yıkamaz

Şefkattir bir adı da O'nun, merhametle, sarmış evreni
Merhameti olmasaydı, anında verirdi cezayı
Severek yaratmış, şefkatle sarmış, Anadan misli, misli
O, var gam yok

Gecenin karanlıklarında, dipsiz kuyularda olsam

Bırak kanasın yaralarım,
Kanamazsa olacak gangren
Acıdan çekmekten taşlaşan yüreğimi

Kendini garip hissettiğin her yer gurbettir
Bazen gidersin uzaklara
Ağlarsın garipliğin gelir aklına

Bir garibim bu gün ben
Garip kim, ben garip miyim?
Bazen küserim hayata

Bizden habersiz ne kolumuz ne bacağımız kalkar
Beynimizden alır izin
Vücudumuzdaki bir hücre beni görebilir mi?

Razı olan, mutlu olur
Olmayan, ateşini kendi yakar
Kendin mi seçtin, ana babanı
Nereye gideceğini bilir misin, sen?

Mevsim sonbahar, sarardı yapraklar
Yıkandı yine gözyaşlarımla yeryüzü
Her damlada sen vardın,
sarı hüzün rengi,

Sarı gül hasretin simgesi

Her şeyin bir çaresi vardır
Ölümün yok
Olmasında zaten