Bu neyin bayramı?
Ben gibi üzgün eski nesil
Yurdumu sarmış dört bir yandan, yabancı istilası
Kurulmuş korku imparatorlukları
Alıcı verici istasyon gibiyiz her birimiz
Boşluk yok alemde
Dön de bak kendine
Boş yaratılan neyin var
Bin kilometre uzakta hisseder ayaklarım, yağan karı
Ne varsa kişinin kendinde
Hazır herşey emrine amade
Sözlerin büyüsü var
İsimlerin fazileti
Kayıt halinde her ne yapıyorsan
Yaptıkların geri dönüyor sana
En yüksek dağa çıksan yine küçüksün
Dünya senin olsa, gözünü, marsa dikersin
Kendini akıllı, herkesi aptal sanırsın
Büyüdükçe, gözlerde küçülürsün
Sadece bir cadde ayırır, fakir ile zengini
Etilerin karşısı, çelik tepe
Beyoğlu'nun altı tarla başı
Şirin evlerin karşısı Ataköy
Bundan böyle, zaman kavramı
Covit'ten önce Covit'ten sonra diye anlatılacak
Yeni dünya düzenine şahit olanlar anlatacak
Nedendi bilmem , ne de zevk alırdık
Altı yedi yaşlarında kapıların ziline basıp kaçmaktan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!