İnsan olmak da ne de kıymetli
Bin şükür yetmez, her nefese
Adını anarak dile ne dilersen
Vermiyorsa bil ya vakti gelmedi
Ya sana yok bir faydası
Belki de olacak zararı
Ey yar sesimi duymadın mı?
Mısralarımdaki çığlıkları mı
Beyhude çırpınışları mı
Yanıp yanıp kor olmaları mı
Düzenini bozmazsa insan
Rızkı kesilmez hiçbir yaratılanın
Her canlı bir diğerini yiyerek besleniyor!
O nedenle üremek için, canını bile veriyor
Çocuktum bir zamanlar, kalabalıktı çevrem
Öğrenmem gerekenleri öğrendim, yaşayarak
Sonra eğitim, okullar, yine kalabalık
Her devrin vardır bir hastalığı
Çare bulununca çıkar bir başkası
Veba vardı,frengi vardı, verem vardı
Şimdi kanser var
Efsunlu sokakta, efsunlu bir kız yaşardı
Efsunlu bakar, efsunlu şiirler yazardı
Kaçardı insanlardan, hep saklanırdı
Efsunlu kız efsunlu şekilde kayboldu
Yaşamayı oyun mu sandın sen!
Yılanların en zehirlisine rastladım, yılan zehirine efsunluyum
Kor ateşler yaktı beni, ateşlere efsunluyum
Kaybettim sevdiklerimi, ölüme efsunluyum
Yaşarken öldüm ben, diri taklidi yapmaktayım
Zordur insanı eğitmek, korkut diyor onları, Rab
Aç bırak, açların halinden anlasın
Hapset, sabrı öğrensin,
Kestir kurbanı, terk etmeyi öğrensin kıymetlisini




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!