Azınlıkta kaldık, fazla mı yaşadık?
Önce yaşıtlar, birer birer kayboldular
Duvardaki tablolarımın, ipleri çürümüş
Her gün, biri düşüp dağılıyorlar
İçime sıkıştı düğüm düğüm sözlerim
Çekemiyorum artık kahrını dünyanın
Bir insan kendine değer veriyorsa
Değerini bilir,her şeyin ve her kesinde
İnsan dediğin temiz olmalı
Su gibi aktı yıllar, neler gördüm neler yaşadım
Kanayan yaralarımı, kahkahalarımla pansuman ettim
Gezdim diyar diyar, çelebi oldum
Sen nereden bileceksin
Geceler boyu ağladığımı
Kurtlarla yarışıp, çakallarla dans ettiğimi
Dünya savaş alanı ben cengaver
Sen bu dünyada, cennete çevir yaşamını
Bu dünya da nasıl yaşıyorsan
Ahiretinde aynı, frekansta olur
İsterse bunu başarabilir, İnsan
Senden geldim, sana döneceğim
Her sabah, türlü çiçeklerle uyandıranım
Okumaya, öğrenmeye geldim, yarattığın alemi
Gördükçe iki yüzlüleri,
Çektim kendimi bir adım geri
Baktıkça bin bir, surat namertlere
Bir zamanlar çocuktuk,
Ne de masumduk, cicoz oynar,ip atlar mutlu olurduk
Ey dost
Beni terbiye etme, gönlümü hoş et
Taze fidan değilim, yaşlı bir çınarım




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!