Güvercin takla atıyor, cambaz ipte yürüyor
Aşk şarkıları söylüyor, insan
İbadet ediyor Yaratana insan, sevgi için
Sevgiden mahrum olanlar, ya ölüyor, ya katil oluyor
Sev, seversen sevilirsin, işin özü sevgi
Sormam, beni seviyor musun diye?
Sen ne kadar seviyorsan, bil ki aynı ölçüde sevilirsin
Yakma kimsenin canını, yaktığın kadar yanarsın
Madem ki aynı ruh vermiş Yaratan, insana
Bilemez hiç kimse
Seni nasıl sevdiğimi
Dağ tepe şehirlerde
Seni aradığımı
Geldim gördüm yaşadım seni dünya
Ne üzüntün gerçek, ne sevincin gerçek
Gelincik çiçeği gibidir, gelinler
İkisinin de ömürleri, kısa
Gelin ve gelincik doğanın süsü sanki
Doğa süslenir her mevsim başka bir çiçekle
Martta çiğdem, mor menekşe
Gönlümün çiçeklerini sersem yoluna
Yine gelir misin?
Varlığında kayboldum, sen biliyorsun
Aşkınla sarhoşum, hiç ayılmasam
Demirdim kor ettin, şekil aldım çelikleştim
Geriye dönüp yad etme, dünü
Kötü anılar girdaptır, çeker içine
Dünü düşününce, nefes alamıyorum
Kötü anılar girdaptır, boğar insanı
Dün dünde kalsın, aldım dersimi
Bir zamanlar annem babam
Vardı eş dost akrabam
Birer birer çekip gittiler hayatımdan
Ve derslerini verdiler, gerçekleri böylece öğrendim
Balta girmemiş Afrika ormanlarında doğsaydı, Edison
Ne yapardı bir bilsek,
Alimler içinde cahil şaşkın, cahillerin içindeki alim şaşkın
Pelikanlar ayrı grup, turnalar ayrı uçar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!