Eminnur Acar Şiirleri - Şair Eminnur Acar

Bırak kanasın yaralarım,
Kanamazsa olacak gangren
Acıdan çekmekten taşlaşan yüreğimi

Kendini garip hissettiğin her yer gurbettir
Bazen gidersin uzaklara
Ağlarsın garipliğin gelir aklına

Bir garibim bu gün ben
Garip kim, ben garip miyim?
Bazen küserim hayata

Bizden habersiz ne kolumuz ne bacağımız kalkar
Beynimizden alır izin
Vücudumuzdaki bir hücre beni görebilir mi?

Razı olan, mutlu olur
Olmayan, ateşini kendi yakar
Kendin mi seçtin, ana babanı
Nereye gideceğini bilir misin, sen?

Toprağa düşer tohum
Benden sonra gelir torun

Hiçbir şey tesadüf değil
Hiçbir şey de faydasız değil
Her şey zıttı ile anlaşılır
İyinin zıttı kötü

Nasihati, sevmeyenler bilmelidir
Yaşayarak öğrenilenlere, tecrübe denir
Aynı minvalde döner durur alemler

Öyle bir dünya ki bu dünya
Al gülüm ver gülüm

Hayatı yaşarken,
Yakınlarımızın yaptığı hataları yapmayarak
Senden doğanlarda, sendeki hataları yapmayarak