Emine Genç Şiirleri - Şair Emine Genç

(Bir gün diyorum, sende gidersen eğer, geride bıraktıklarınla nasıl yaşarım acaba, seni öyle benimsemişim ki..gideceğin ihtimalini bile düşünemiyorum.sakın gitmee!)


Ne zaman adını duysam
İlk günki gibi heyecanlanıyorum.
Titriyor ellerim, dilim tutuluyor

Kendime izah edemeyeceğim kadar
anlamsızım.
vazgeçmiştim hayatımdan ve senden ansızın.
Şimdi delicesine bir hasretle özlüyorum seni.
Kanıma dokunuyor fütursuzca git deyişim.
Biliyorum suçluyum bu sevdada..

Bakır rengi akşamların
Lacivert hüzünlerindeyim
Gözlerim ufka dalmış
Elimde, ince beli bardakta çayım
İyice demini almış
Kayıp giden günün matemini tutuyorum

BEN!
aslımda sana SEN! derken
ne dediğimin bilincindeydim
.........S evmiştim acılarını
.........E rdemin ne olduğunu senden öğrenmiştim
.........N eylersin ki,sevişemedik dövüşmekten.

(Akrostiş)


Sen!
Erdemin son bekçisi
Netameli hayatın yolcusu

Duydum ki; geçen gün, beni sormuşsun eski ahbaplardan. Beni boş ver, asıl sen nasılsın? görüşmeyeli..

Ben nasıl olayım, hep aynı işte bıraktığın gibi yani. Sadece sanırım biraz daha yaşlandım. Her sabah yorgun kalkıyorum yataktan ve gün boyunca yorgun oluyorum. Elim kolum hiç bir işe uzanamıyor, kederim den, ve gözlerim eskisi gibi iyi görmüyor, neminden. Her geçen gün, biraz daha hasreti büyütüyorum koynumda. Bilirsin hala alışamadım sensizliğe. Ne yemek yiyesim var ne de, dışarı çıkmak istiyor canım. Daha bir küçüldü odam ve duvarlar gittikçe üzerime geliyor. Bazen benjamine su vermeyi bile unutuyorum, yılbaşı çiçeğine de.. İnşaatın ve ustaların gürültüsüne bile alıştım bu sensizlikte. Uzun zaman oldu biliyor musun o şarkıyı dinlemeyeli, hani bizim şarkımızı işte..

Her sabah uyandığım da, yaşadıklarımın bir rüya olmasını diliyorum. Sonra gerçeği hatırlayıp, büyük bir umutsuzluğa kapılıyorum. Kolay değil ki, can kaybetmek ve onca anıyı onca yaşanmışlığı yok saymak.

Ağlıyordu yalnızlık
Gün be gün hırçınlaşıyordu
Hasretin dingin suları
Mağluptu Aşk

Bir bahar dönüşüydü yola çıkışım

Hayatımın imlası kaymış
Nasıl yaşayayım aşkı şahane
Asude bir ömür gerek
Sahrada ki dil-i suzana

Eyleme feryad-ı figan

Açsana kollarını sarılsana sımsıkı
Kemiklerimi kırarcasına sarsana
Hep mutsuz mu geçecek ömrümüz?
Hiç sevmeyecek misin gözlerimi?
Saçıma ne zaman dokunacak ellerin?
Oysa uzat demiştin benim için..

Şimdi, hani ben seni seviyorum ya, gözünde pul kadar değerim yok, biliyorum. Sevilmeyenin sevgisini anlayabilecek bir yürek henüz yaratılmadı. O yüzden seni anlıyorum. Üzülme! Yolun açık olsun bensizliğe.

Farkındayım; ben sözlere pek değer vermem, benim için asıl önemli olan davranışlardır. Eğer sözlerin ve davranışların birbirini tamamlamıyorsa, sana güvenemeyeceğimin farkında olduğumu bil. Şimdi sen inceden inceye, kırılıyorsun, küsüyorsun ya kendince "seni anlıyorum" dememi bekleme benden, çünkü anlamıyorum.

Sebepsiz küser mi bulutlar gökyüzüne?
Ay'a yıldızlara kırılır mı hiç gece?