Emekçinin Değeri Şiiri - Kasım Kobakçı

Bütün emeğimizi sömürüp gittiler,
Açgözlü kargalar doymaz sofrasında.
Saf insana enayi damgası vurmuşlar,
Gelecekte cebini boşaltsalar üzülme.
*
Makam koltuğuna kurulan asalaklar,
Zenginlik yolunu bedavadan buldular.
İstanbul'u yağmalayan hırsız kervanı,
Sokaklarda soyarsa şoka girme sakın.
*
Zaman değişti emekçiden kaçıyorlar,
Cüzdanı şişkin patronlara tapıyorlar.
Veli'yle Zeynep'i silen soysuz kitleler,
Sırtından geçinirse ağlama ardından.
*
Okumuş insanlar kenara itilince,
Fırsatçı çakallar köşeleri tuttular.
Kemal'i, Orhan'ı ezen yobaz sürüsü,
Lokmanı yutarsa ürkme arkadaşım.
*
Fazlasıyla cömert davransan dostlarına,
Nankörlük yapıp tabağını kuruturlar.
Beleşçiler menfaati kıble yapmışlar,
Emekçinin değeri puldur pazarlarda.