buz diye sarıldım
su oldun eridin gittin....
taş diye yaslandım
kum gibi dağılıp gittin.
bende kırgınım
seni benden
uzak tutan herşeye..
bende kırgınım
yazgıya, kadere..
ama en çokta kendime...
ne zaman alıştım desem
sensiz bir düzene..
seni hala çok sevdiğimi
yine yine vuruyorsun yüzüme..
Elin bende
yüreğim sende..
Istanbul sende
Ben istanbulda..
Kayıt Tarihi : 24.05.2026 22:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!