Sen Istanbulsun Şiiri - Hüdaverdi Bastug

Haydarpașa'nın duvarlarına 'veda' ları kazımıș hem gidenler hem kalanlar...
Sen ayrılıkları yasakla hünkarım varsın tütsün dumanlar...
Galata yokușunu çıkarken kahrediyorum nefesimi kesen herșeye
ictiğim her bir sigaraya ve birde senin o emsalsiz gülüșüne...
Bir senin saçlarinin kokusunu sevdim ben,
birde ta Fatihten kalma barut kokusunu rumelinden..
Eminönünde cansın sen,
Ayasofyada ezansın sen,
kadıköy iskelesinde heyecansın sen..
Sen istanbulsun...

Dinle Abdulhamit hanın keser sesi gelir hala bir tahtayı yontarken....
Bir odayı değil bir ümmeti aydınlatır muhteșem süleyman hanın yaktığı kandil teheccüde uyanırken,
Varsın orhan veli gözleri kapali dinlesin
Ben gözlerimi kırpmadan seyrediyorum seni...
sen istanbulsun...

Dün dolaștımda büyük adada..
Hiç birșey değișmemiș aslında
O rum kadinin penceresindeki sari begonya,
hala buram buram sen kokuyor mesela..
Sen ayasofyanin büyüsü,
sen sultan ahmetin süsü
Sen eyüp sultanda
avuçlarima gizlediğimsin
Sen her șükrümün sebebi, tamda dualarimdaki gibisin.
Sen istanbulsun....

Çamlıcada otursam bir ağacın gölgesine
Bulutlarda seni görürüm ...
Sirkeciden bir bir gemi kalkar karşıya
Dumanında seni bulurum.
Eminönü'nde her balıkçının oltasına takılan sensin
Nişantaşının havası sen
Altunizadenin değeri sen
Mevlana kapı, arnavutköy sen..
Ataköy, Sarıyer, şişli sen...
Asithane sen,
İstanbul sen
İstanbul sen
Sen istanbulsun...