Elin Bende Kalmasın

Ayrılıklara Yazan Adam'dan
Erzurum Aziziye Akyazı
Bir Akyazı hikayesi efsanesi: Ayşe gelin

Biz hiç gülümsemedik resimlerde
Ne senin topun çarptı bana
Ne bir körebe oyununda sobelendim sana
Ben gözlerine bakmayı severdim
Dokunsan gözyaşıma
Sana öyle yanmayı
En mutlu günümde bile ağlamayı

Sakarlığıma saydın sen hep
Saflığımla alay ettin
O köşe başlarında sana duraksamam
Elimi buz kestiğinde
Her düştüğümde
Kesilen avuç içlerime kül bastın hep

Hatırla o çocukluğumun sana ezilen yanını
Mendil kapmaca oyununda bile
Sen mendile bakardın ben gözlerine
Ben hep sana yenildim
Ben zaten bir tek sana yenildim

Ben en son beş aşuk vererek
Seninle aynı tarafta olmak için
Arka mahallede o sokakta kaybetmiştik
Senin yüzünden senin yüzünden dediğinde
Kaşlarım yere
Gözlerin boşluğa
Ve bakışların içime düşmüştü Ayşe

Bak saf çocuk elim sende kaldı
Peki elin bende yüreğin kimde kaldı?
Sen neden bahsediyorsun dediğinde
Haklıydın sen güzel kız
Ben o gün küstüm herşeye
Bir saklambaç oyunu gibiydi o son gün
Girip annemin ceyizlik sandığının içine
Üzerime ne varsa örterek saklandığında
O gece boyunca aramışlar beni

baygın bir halde
Sen gelip bulmuşsun beni
Avuç içimde iki kelime
Beni bulduğunda sana yazdığım
Seni seviyorum Ayşe
Seni seviyorum Ayşe
Beni sobeledin küçüğüm
Diyemedimmi sana
Diyemedimmi sana

Havale geçirmiş ciğerlerim bitmişim
Kan ter içinde
Üzerimi örterek
Son nefesimde adını anarak iç çekerek
Gel güzel kız sobele beni
Bak bu defada sen kazandın
Üzülme güzel kız elin bende kalmasın
Elin bende kalmasın

Hayat bir körebe oyunu gibiydi
Sen hep benimle oynadın
Sen o oyunu en güzel oynayandın
Ben bu hayatta seni ararken
Kendimi kaybetmiştim
Son oyunuda ben kurdum güzel gözlüm
Avuçlarımda kırık bir not iki kelime
Seni seviyorum
Seni seviyorum
Hadi gel bulsana beni
Evet hakkını veriyordun her güzel şeyin
Bak yine sen kazandın sandın
Bu defa kaybetmiştin
Çünkü oyun bitmişti
Çünkü oyun bitmişti

Bak büyüdüm küçüğüm
Ellerde eller gibiyim
Her baharda döküldüm
Kurumuş güller gibiyim

Üzülme güzel gözlüm
Koy elini kabrime
Elin bende kalmasın
Gel kalbimi sobele
Gel kabri mi sobele

Ben Ayşegül
Yıllar geçti üstünden
Bir kızım oldu,
Anne dedi, ben elim sende
Mendil kapmaca
Yada körebe oynayacağım dediğinde
Tıpkı yıllar öncesi gibi ezildim tükendim
öyle kaldım hep
Ve ben her körebe oynayan o salak kızdım
Büyümedim
Ben hiç büyümedim küçüğüm
Ben son oyunu kaybeden
Ayşegül'düm
Ayşegül'düm

Ağıt o geline

Üzülme böyleymiş bizim yazımız
Garip yetim bitti bizim sevdamız
Kara kış gibiydi her baharımız
Düştüğün yerlerde kalk Ayşe gelin

Olur ya mutlu bir yuva kurarsın
Onun gözlerinede öyle bakarsın
Unutur gidersin benide öyle
Oğluna ismimi koy benim için
Oğluna ismimi koy Ayşe gelin

Karalar bağlama al duvağına
Gelin olup gittin ağa oğluna
Çalınır davullar düğünün için
Eline kınalar yak benim için
Eline kınalar yak Ayşe gelin

Ahmed'im bir parça yürek yarası
Gömüpte gittiler gece yarısı
Erzurum iliy di köyüm Akyazı
Geceler gizlice gel Ayşe gelin
Kabrime ağıtlar yak Ayşe gelin
Başkada bir hakkım yok Ayşe gelin

.....
Devamı kurşunlar bende kaldı Adlı Romanın'da

Orhan Samih Güllük