Eksik Bir Takvim Yaprağı

Bir kadının beni sevmeyişi,
Bir şairin daktilosunda harflerin kırılması gibidir.
Yazamazsın o büyük aşkı,
Sadece kekelersin adını gecenin en koyusunda.
Sen bir fincan kahveyi yudumlarken,
Ben o kahvenin telvesindeki karanlık gelecek olurdum.
Sevmek diyorum, sevgilim,
Bizim gibi solcu çocukların işidir biraz da.
Sermayemiz kalbimizdir çünkü,
Ve sen o kalbi, hiç açılmamış bir mektup gibi
Bırakıp gidersin masanın üzerinde.
Ben senin hiç bilmediğin sokaklarda,
Sırf sana benziyor diye yabancı kadınların yüzüne baktım.
Yüzümde kalbi kırık birinin kederi,
Cebimde sana dair kırık dökük dizeler...
İşte böyle sevgilim,
Sen beni hiç sevmedin,
Ama ben seni, dünyayı temize çeker gibi sevdim