Karşılaşınca bir yerde
Görenler yalnız zannedecekler beni
Bu şehirde…
Oysa yalnız değilim ben
Acılarım
Sızılarım
Seni andım da bugün
Yüreğime doldu hüzün
Bir of çektim derinden
Güz bahçelerinden
Sensiz geçerken
Hani vardı ya sevdiğin güller
İki kişiydik yürüyüş yolunda
Gezindik biraz, hafta sonunda
Yol boyu hiç konuşmadık
Güzelliklerini gözlemledik baharın
Sonra dinleneceğimiz
Bir öyküsün hayatımda
Okumaya doyamadığım
Bir şarkısın dilimde
Söylemekten bıkmadığım
Bir şiirsin uzunca
Her gün yazmak istediğim
Yaşamak istiyorum,
Ne bir ağaç gibi tutsak,
Ne de bir hayvan gibi aksak.
Yaşamak istiyorum,
Uygar bir insan gibi;
Acıdan, kinden, nefretten ırak,
Akşam başını yastığa koyunca
Düşündüğün kimseler varsa
Ve aynı zamanda
Onlarda seni düşünüyorlarsa
Yanında olmasalar da
Öyle sık sık aramasalar da
Akşam olur, gün biter, gelir gece
Herkes uyur, ben kalırım sadece
Alışkanlığımdır bu
Uyuyamam erkenden
Beklerim, günün sonunu
Ve her günün sonu gelirken
Bir yeni yıl istiyorum
İçinde çocukluğum olan.
Annem, babam, dostlarım
İçinde sevdiklerim olan.
Bana bir yeni yıl lazım
İçinde gençliğim
Bize yeni bir yıl lazım
Gün almamış
Yağmur görmemiş
Üstüne güneş doğmamış
Yepyeni bir yıl.
Yenidünya bir bebek gibi
Nice yıllar geçti ömrümüzden
Her anına anılar bıraktığımız
Şimdi uzaklarda kalan
Hiç unutmadığımız…
Kalbimizin heyecanla çarptığı
Küçükken saklambaç oynadığımız




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!