Ekmek Nimeti Şiiri - Uğur Şemen

Ekmek nimetlerin asil başıdır,
Fakir fukaranın temel aşıdır.
Alın teri ile pişer fırında,
Kutlu bir emek var onun sırrında.

Çiftçinin emeği gizlidir özde,
Buğdaylar elenir, pişer o közde.
Yerde bir kırıntı görsen alıp öp,
Nimetin yeri hiç olur mu bir çöp?

Gafletle çöplere atılır her gün,
İsraf eden canlar kalır hep bitkin.
Kıymet bilmeyenin bereketi kaçar,
Şükürsüz o eller dertlere uçar.

Bir lokma ekmeğe muhtaçtır canlar,
Açlığın halini arifler anlar.
Nimete hürmet et, atma kenara,
Düşmesin yuvamız bitmez bir dara.

Rabbimin lütfudur sofrada duran,
Şükürle beslenir imanı kuran.
Kutsal emeldir o, kutsal bir emek,
Hayatın harcıdır şu aziz ekmek.

İsrafın vebali ağırdır kula,
Götürür insanı karanlık yola.
Hesabı sorulur mizan gününde,
Ey insan, titreyip düşün önünde.

Uğur der şükürle dolsun bu hâneler,
Zayi olup gitmesin o nurlu taneler.
Vakit hayattır bak, nimeti koru,
Helal lokma ile geçelim zoru