Ehyet Dumlu Şiirleri - Şair Ehyet Dumlu

İte it derim artık,
Köpeğe yine köpek
Ne yalan dünkü yalan,
Ne gerçek bu gün gerçek
Karıştı gerçek yalan,
Bu zaman ahir zaman

1.
Ölümü kokluyorum bu şehirde,
Yalnızlığımın avuçlarında.
Gidiyorum bu şehirden

hep gitmek istediğim yerdi gitmek istediğim yer.
ne kimse görsün istedim,
ne de kimse gelsin ardımdan.
tek başıma gitmek istedim hep,
atıp ceketimi ve bütün yoksulluklarımı sırtımdan.

Ey eski aşkların baharı!
Bir küp ağu mu içtin ki, kızgınsın bana
Güz sancısı çeken bakışlarını çek artık üzerimden
Koy kamanı kınına, sen beni öldüremen

Gece başlar sevda çekenlerin kağnısı

Uzun uzun kamışlar
Hiç de boyamamışlar
Seni görüp gülmüşler
Kargadan çirkin kuşlar

Bana gül topladığını söyle gül bahçesinden
Bana mutluluk kopar,
Bir tas su doldur aşk çeşmesinden
Bana gül topla gül bahçesinden

Gülümse ki kış bitsin bahar gelsin,
Bütün çiçekler açsın,
Nilüfer çiçeği de açsın bir derenin kenarında.
Hüzünler, sevince dönüşsün ve mutluluk gözyaşları yanaklarında. Bir tebessüm aralasın dudaklarını
Hafif bir ıslık sesiyle eşlik et şarkılara.

Bir karanlık kuyu, bir kör nokta
Bir yokluk yaşıyorum ağızsız dilsiz
Ne yaşamın bana tahammülü var, ne de benim yaşama
Yaşıyorum bakışlarının hatırasında

1-
Muhacirin gözünde yaşlı bir damla
Kan doldurur halkalanır gözlerde
Ufka dönüp dünüp her baktığında
Eski güzel günler gelir aklına
Solur yaşadığı acı günleri,

Kalk gidelim artık, zamanı geldi
Kalk gidelim, bizi ancak yolculuk paklar.
Kurtulalım bu feleğin derdinden
Kederinden, öfkesinden, zulmünden

Bir terzinin bir düğmeyi dikimi,