Edip Demirtaş Şiirleri - Şair Edip Demirtaş

Neyse diye bir kelime var hayatımızda
Neyse
Neyse her ne ise

Nereye koysan yakışan
Üstümüze yapışan

O geceye kurşun gibi bir cümle bıraktın.
Altında senin imzan
Ve şair
Ve insan

O havalı abiler...

Gözyaşlarım geceyi yırtarak,
Zamanı, en derin uykusundan uyandırıyordu.

Ölüme davetiye çıkarıyordu duygularım,
Ve bitmeyen siyatik ağrılarım...

Küstüm.
Bir çocuk gibi küstüm.
Şu sıralar...
Biraz sana,
Çokça bana,
Hiç olmayacak olan bize.

Sonra,
Al göğsünde sakla.
Öp beni,
Beni büyüt.
Bütün sanrılardan, sancılardan, acılardan...
Uzak tut.

Plastik çiçekler büyütüyorum artık
Plastik duygular
Taştan bakışlar var hayatımızda
Taşa çevirdin
Bir taşla konuşuyorum
Taşın dilini öğreniyorum

Hayallerim bir bodrum katından ibaret
Rutubet kokan mısralarım ve sen nihayet
Ömrümü adadığımdın budur tek işaret
Ve sen aşka, aşk senden alır zarafet

Ne yapmalı ne yazmalı sana dair?

Yarınlara kaldı umutlar
ve yaşanamayan sevdalar
aşkın bu sessiz çığlığında
kalbim hep bu hüznü saklar
ve anlar
geri dönüşü olmayan

Şairliğimin bir hatrı varsa
Seni gösterirdim onlara.
Elimden gelse
Tüm yönlere
Senin ismini verirdim
Herkesin yolu aşka çıksın diye.

Alışkın değil sevilmeye şair
En fazla yazılır bir kaç şiir
Gel şu içimdeki korkuyu bitir
Koy yüreğini ortaya getir

Evet düştüm ne olur gel beni kaldır