Edip Demirtaş Şiirleri - Şair Edip Demirtaş

Şiir, mutsuzların işi.

"İnsana olan inancını yitirme". Çığ gibi bir ümitsizlik. Beklemeyiş. Sonsuz bir susuş. Akmayan sular. Sızlayan bir dağ. Kekre bir ömür. Dipsiz acılar. Acı olan ne varsa bana. Acı bana!
...
...
Şiirin fermanı. Şairin katli. Sonsuz ıssızlık. Yalnızlığın uğuldaması. Nöbetler. Bana sahte yüzler. Ertelenmiş bir ölüm. Kavuşamayış. Çığ ve uçurumlar. Büyük bir baş dönmesi. İkilemler. Belirsizlikler. Narkozsuz ameliyat. Büyük son. Kıyamet.

Seni sevdim.
Ve gittin
Payıma şiir düştü.

Edip Demirtaş

Ne ay ne de güneş,
Şairin tek bir gerçeği var.
'Şiir tutulması...'
Şiirin tarafını tutanlar, şiire tutulanlar...

Edip Demirtaş

Benden bir şiir değilde
Bir şehir iste
Yakayım...

Edip Demirtaş

Öylece kalakalmak. Bitmeyen bir şok. Tuzaklar. Uzaklar. Aklar. Kirli sular. Etin ihaneti. Etin ihaneti. Etin ihaneti.
...
...

Bir uzun titreme. Bitmeyen yolculuklar. Yüzümdeki çizgiler. Saçımdaki aklar. Son bir nefes. Son bir ses. Bekleyişler. Karalama bir ömür. Hepsi senin hatıran.

Seni bana getirmeyen sokakları,
Adımlarından habersiz olan şu kaldırımları,
Seninle yan yana oturamadığımız bankı,
Sen söyle!
Ne yapmalı?
Ateşe mi atmalı?

Şu an sensiz ve sessiz bu sokaklar,
Yaşanmayan onca hatırayı saklar.

Edip Demirtaş

İçimde hüzünden bir tabut
Dışarda cennetin şarkıları
Kavuşmanın notaları
Çalıyor

Edip Demirtaş

Şairle şiir arasına
Taş koydun
Taş doğurdu şiirlerim artık
Taşı doyurdu şiirlerim
Taşı yordum
Taşıyordum

Al bu taşları şiirimden
Bu taşıda
Taş
Hep taş benden

Taşı