Ebediyet Yurdu Şiiri - Kasım Kobakçı

Semada parlayan yıldızları izlerim,
Sonsuzluğun ardındaki sırları gözlerim,
Hakikate kavuşmayı hasretle beklerim,
Derinliklerde saklanan anlamı ararım.
*
Gecenin karanlığını yırtan şafakla,
Dağların doruklarında esen rüzgarla,
Gönlümü ferahlatan ilahi aşkla,
Doğanın merkezinde atan ritmi hissederim.
*
Fidanlar boylanarak göğe uzarken,
Irmaklar neşeyle denizlere sızarken,
Arılar peteklere şifalar yazarken,
Yüce kudretin nakışını okurum.
*
Akıl şaşar evrendeki ince düzene,
Gönül meftun pervanedir sırrı sezene,
Aşkla dolup hak yolunda gezene,
Yüce hikmetin sahibine hürmet sunarım.
*
Sözcükler kifayetsiz eksik anlatmaya,
Zihin çabalar gerçeği kavramaya,
Kalp çırpınır aslına ulaşmaya,
Görünenin ötesindeki gizemi arzularken.
*
Gezegenler raks eyler ahenkle,
Bulutlar süzülür gökyüzünde renkle,
Denizler dalgalanır mükemmel denkle,
Evrenin sinesindeki besteyi dinlerim.
*
Hatalar nefsin zayıf halidir,
Tövbeler fıtratın saf mealidir,
Şuur mantığımızın şaşmaz vekilidir,
İçimizdeki mahkemede yargılanırız elbet.
*
Gölgeler dağılır tatlı bakışla,
Yürekler ferahlar nurlu akışla,
Günahlar silinir ulu bağışla,
Şefkat sahibine minnet eylerim.
*
Fanilik dünyasında izler bırakıp,
Gaflet perdesini yırtarak çıkıp,
Yalan hevesleri kökünden yıkıp,
Ebediyet yurdunda huzur bulalım.