Ebediyet ve dünya Şiiri - Şaban Kara

Gitti yaz, geçti bahar
Kırıldı kilit, kayıp anahtar
Camın ardında binbir hatıra
Dökmek ne zormuş içini,satıra
Kelimeler ve sessizlik
Bu ne uyumlu bir eşsizlik
Eşsizlik insanın bir yalanı
Hakikatte görürsün bu ilanı
İnsanı etten ve kemikten sıyır
Kelimeler dışında geriye ne kalır
İşte sessizlik ve kelimeler
İçinde ince bir hesap içindeler
İyilik iyiliğe taraflı ve nahif
Şeytan cedel ile iyiliğe muhalif
Gökyüzü ve yeryüzü kandan, etten
Bir odacık bu ilahi setten
Duygulara ve bilgilere meyilli
Alışkanlıklar ile yalandan keyifli
Akıl ile umutla düzenler sefer
Uğruna feda dır adeta her nefer
İnsan nasıl bir odacık taşır içinde
İçinde yaşadığı dünya içinde
Ahh bu etten ve kandan gökyüzü
Aydınlığa mı karanlığa mı dönüktür özü
Yokmu dur bir ayarı yokmu dur bir aynası
Geçmişten görmez mi nasıldır bu halin yansıması
Kelimeler ve o gürültülü sessizlik
Hakikate suskunluk, hakikate hadsizlik
Asıl kelime Tevhid'dir asıl sessizlik kabulleniş
İnsan için ne zormuş bu alışveriş
Ya ebediyet ya dünya
Ebediyet içinde bir rüya dünya...