DÜŞLER KURACAĞIZ
Vurdular,
Uykuda düşü
Gökte kuşu
Yürekte umudu…
Gittiler, hoyrat bir sessizlikle
eşkâli bilinmez suretleri
İzi sürülemez gölgeleriyle
Gittiler, meskun mahal kentlerden yoksul yürekleriyle
Taze körpecik cesetler bırakarak…
Ve and olsun ki,
Savurup, yeryüzünden gökyüzüne yeniden rengârenk umudu
Ve, unutup tıkanmış damarlarımızdaki kan pıhtılarını
Düşler kuracağız yine, düşler
Saçları okşanmadan ölen çocuklar için yas tutan
Avuçlarında gözyaşları saklayan anneler için
Düşler kuracağız, düşler
Havası barut
Toprağı kan
İnsanı ölüm kusan coğrafyada…
Düş kurmayı yasaklayan
Ve ölümü kutsayıp,
genç ellere silah kuşatanların
Diline vurup zincirleri
Aydınların bilginlerin ellerinden söküp paslı kelepçeleri
Çocukların tertemiz gülüşlerine emanet edip tüm güzellikleri
İnadına düşler kuracağız...
Erdal Karadağ
4 Ağustos 2016
Kayıt Tarihi : 20.02.2018 03:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
