Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Bu bahar vakti,
Yemyeşil etraf.
Çam kokusudur
Ciğerlerime dolan.
Parklarda oynaşan çocuklar,
Miniklerin ağlaması.

Bulamaç rüzgarların
Getirdiği,
İstenmeyen kuşların
Şimdi zamanıdır.
Anılar,
Paslı çivilerle,

Penceremden girerken
Günışığı içeri,
Hatıralarımızın fırtınası
Kasıp kavurur beni.
Yok mudur
Bitmez derdimin çaresi.

Buruk hatıralarımıza
Yaslandım,
Dayanamayıp
Yıkıldılar.
Aşk rüzgarlarımın
Esmediği yerde,

Vefasızlığındır
Beni,
Gecelere sırdaş yapan.
Yalnızlıkla
Körebe oynuyorum.
Tutamıyorum,

Yalnızlığımı,
Zamana vurdum
Zaman parçalandı.
O zaman ki,
Çaresizlik olarak
Üzerime yağdı.

Elimde,
Güzelliğinin keskin usturası.
Oturup da
Kalkamadığım
Berber koltuğu.
Yanaklarımda

Rot’u çıktı,
Direksiyonu kopuk bu ömrün;
Gerek yok
Rot-balans ayarına,
Motor bloklarında çatlama.
Fren, gaz pedalları bi alem.

Kaybettim
Anılarımızı,
Seninle geçen zamanı.
Peşimde,
Çaresizliğin acı çığlıkları.
Halime acıyor

Tüm,
Bereketlerini sende bırakmış
Uzaklaşıyor mavi bulutlar.
Umutlarımın yeşermiyeceğini
Bile bile
Ömür tarlamı,