Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Zaman soğuğunda;
Nasırlı ellerini ovuşturup,
Üzerinden tramvay geçmiş,
Can çekişen aşkımı;
Sevinçle
Seyrediyor,

Sensiz hergece
Yalnızlığa yeniliyorum.
Terk edip gitti
Umutlar, hayaller de.
Çıngıraklı yılanların
Ayak hışırtılarıdır

Issız çölün
Ortasında;
Serap olamazsın.
Hele
Çıngıraklı yılan.
Zaman da

Anılar da
Terk edip gitti.
Günışığı,
Tıklamıyor penceremi.
Saksılarda boynu bükük çiçekler,
Sahipsiz zamanda kaldım.

Bir gündönümü furtınası
Başladı
Yüreğimde.
Tersine uçuyor
Kırlangıç kuşları.
Nasıl çaresizliğe terk ettin

Yokluğun;
Geceyarısı Kovboyudur.
Dört nala
Atını kişneterek,
Kapımda durur.
Uykularımı,

Aşkı;
Yalanlarınla süsleyip
Dünyama uzattın.
Gönlümün
Pencereleri kapalı.
Kapılar hep kilitliydi.

Dünyayı
Yüreğime hapsettim.
İstersem döner,
Bırakırsam yanar.

Kuş olsan uçamazsın,

Boğuşmalar,
Meydan muharebeleri;
Arenalarda,
Damarlarımdan fışkıran
Sevdanla dolu kan.
Kapımdan içeri giremiyor

Sensizliğin;
Alacakaranlığından kaldırıp,
Karanlığın ortasına
Diktiler beni
Acımasızlık;
Gıcırdatıyordu