Dünya Varlığı Şiiri - Kasım Kobakçı

Dünya varlığı aslen Hak katından çok uzak,
Mevla eserlerine yücelerden nur bakar.
Bitmeyen fani tutku yüreklere son tuzak,
Kuvvetli bora esse çaylar denize akar.
*
Fanilik rüzgarı eser geçer ulu kervan,
Servet denen kuru hayal koca büyük yalan,
Hiçbir kuvvet kurtaramaz yitip biter zaman,
Gökten inen alevler bütün ormanı yakar.
*
Dağların zirvesi duman vadilerse serin,
Sırlarla kaplıdır hayat mevzular çok derin,
İradesi kudretlidir Yaratıcı emin,
Kudret rüzgarı her yönden engelleri yıkar.
*
İnsanlık telaş içinde yürüyor hep yavaş,
Nefisle edilen kavga ne çetin bir savaş,
Yalnız Haktır yüreklere o ebedi sırdaş,
Güneş her sabah ufuktan aydınlıkla çıkar.
*
Boşuna keder eyleyip tutmayasın matem,
Kaderi yazar elbette lehte duran kalem,
Yaralar kanasa bile Hak'tadır tek merhem,
Bahar rüzgarı esince toprak güzel kokar.
*
Dünya malına sarılmak çok gereksiz heves,
Can kuşu uçup gidince beden sönük kafes,
Hükmü yazan Hükümdar'dır boğazda son nefes,
Süslenir ağaçlar birden çiçekten taç takar.
*
Gurura kapılan insan şükrünü eder az,
Samimi kullar Mevla'ya edecektir niyaz,
Geceler dondurucudur vurur sertçe ayaz,
Bulutlar kararır birden gökte şimşek çakar.
*
Şöhretin peşinden koşan için kapalı yol,
Yaratan Rabbimiz cömert nimetleri pek bol,
Acizdir mahlukat elbet kırılır kanat kol,
Yorulan fani yürekler yalanlardan bıkar.
*
Cihanın sırları saklı her tarafta bir giz,
Geçmiş medeniyetlerden silinir bütün iz,
Kalplerde teslimiyetle inanç kalır temiz,
Kederli anlar bedeni mengenede sıkar.