Dümbelek Şiiri - Emrah Dursun

Ateşin var mı.
Acıyı birlikte dönerken.
Sıra daha sana gelmedi,
Son nefesim.

Şu ihale masalarında parayı kaldıranların, kaldırımında.
Çok marka ayakkabılarını kirletme istersen.

Tütün dolu cebimden gelen şiirlerimi okuyamam.
Gayet ciddiyetsiz.
O kadar onursuz.
Kalitesiz, kafiyesiz.
Ve biraz dumanlıdır.

Kafa bulduğum mısralarda senden bahsetmek istemiyorum.
Fakir cümlelerim seni kazanamaz.
İstiyorum şuracıkta bir taksi gelsin.
Bana çarpsın.
Seni alsın götürsün.
Ambulansın sedyesinde baksınlar bana.
Ateşim varmı.

Sigarayı bırakalı çok oldu.
Çok oldu burdan sen gibi geçmeyeli.
Bankalara borçlu kalmayalı.
Ve aranmamayı.
Gecenin geç saatinde.
Rüyalarda bile bulunmayalı.

Her hangi birine soralım beni gördü mü diye.
Yada boşver,..
Boşver saati soralım.
Birazdan geçecek uçağa düşlenip.
Bir tütün saralım.
Çok oldu dedim ya
sigarayı bırakalı.

Diyanetsizler yakalamadan.
Kıravatım yok diye apar topar kaldırıp götürmeden kaldırımdan.
Uzatıp elimi, avucuma benden birşeyler bırak.
Hiç bir para etmeyen hayallerimi.
Ve onun saatini.

Binip gidecekmisin kimseyi tanımadığın otobüsle.
Şoförünü tanırım, maaşlıdır.
Her gün traşlıdır.
Görmez gelemeyen yolcuları...
Pis pis sırıtır.

Arkana dönüp bakmayacaksın.
Biliyorum..
Biliyorum yerine oturuncaya kadar
Konuşmayacaksın.
Telefonda gelmeyecek.
Bir bekleyeninde yok..
Gideceğin yerde.
Henüz gitmeden söylemeliyim.

Sebebin varmı?.
"Gitme" sözüne dilim dönerken.
Kapanan kapı camlarında buğlanmaz.
Son nefesim.

"Tükenir kalem"
Erenler 2026