Dört Çınar Şiiri - Aykut Kınay

Vardım dört çınar altına; alın yazım...
Döner kelâm başımda, elimde sazım.
Tel aşağı bir düşünce, söz dışa taşar;
Ağ örmüş kader; varsın sözüm düşsün!

​Kalktım seherde, sazım oldu kara kazan;
İçinde öter bizim horoz sabaha doğru.
Zaman solduysa ne çare, su kattım aşa;
Azı çok edene eksiğimiz kurban olsun!

​Dostlar, gelin sofraya, size hamur açtım;
Gölgemde demlendi, bana da yer açın.
Sözüm aşa, gönlüm yaşınıza yâr olsun;
Artık geçti bir vakit, dumanım sönsün!

​Canlar, hoşça gidin, gönüle hoşça varın;
Söz susar, söz susar, aşk ile daim kalın.
Heybem boşaldı, ay ışığında kaldı çınar;
Dönen gönül teslim Hakk’a, rızaya varın.