Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

BATAN GÜNEŞ
Dağ başında masum çiğdemim.
Yine doluya mı tutuldu nazenin yüreğin.
Sabırla beklediğin gün doğumu,
Umut dallarını hazana mı bıraktı?
Yine hazin bir sonun habercisi mi,

Yağmur damlasına kokunu karıştırdığın gibi.
Rüyalarıma izini bulaştırdığın gibi.
Bu gönlüme hükmünü giydirdiğin gibi
Çık gel.
Kırık dökük hikayemizi gülistana çevir,
Ve gel!

BELKİ....
Geçti vakit gitti giden.
Sonraya bıraktığımız zamansa,
Bir meçhule emanet.
Sıra bize gelmeyecek bu hayatın koşturmasıyla.
Geç kaldım hayata desem de,

Bilmiyorum...
Daha kaç günlük ömür biçilir benden geriye kalanıma.
Daha kaç hüzne boyun eğer,
Kaç kederi savuştururum sabırla.
Daha kaç gözyaşı akıtır,
Kaç umudu çaresizliğe bırakırım usulca.

Üzüldüğünüz de mutfağa sığınanlardan mısınız?
Hani kafanızda susmayan gürültüyle,
Kalbinizi iki dağ arasında sıkıştıran bir güçle,
Hüzünleri, incinmişliği örtbas etmek dürtüsüyle,
Gözlerinizin yaşını soğanın acılığına yükleyenlerden misiniz?
Ellerinden ziyafet dökülürken,

BEN GİDİYORUM
Son bir defa bakıp gidiyorum.
Rüzgar götürsün kokunu üzerimden,
Kalmasın sana dair tek bir iz, sıyrıl yüreğimden.
Elimde sigaram, dilinden dökülen zehrini de çeksem.
Bütün hayallerimi omuzladım ben gidiyorum.

BENİ ANLAR MISINIZ?
Sadece yorgunum desem beni anlarmı sınız?
İçinde umudu paramparça olmuş bir yorgunluk desem,
Uykunun bile yük olduğu,
Ağlamaya bile gücün kalmadığı,
Nefes almanın bile anlamsız geldiği bir yorgunluk desem.

Her yeni gün atlamadan seninle başlıyor
Her veda yine beni sana muhtaç bırakıyor.
Yabancı yüzler de iş başında seni hatırlatıyor,
Gel bitir bende ki seni artık!
Gel de bu istilaya bir son ver artık!

Ve sükutu özüme nakşettiğim günlerimi,
Biraz sevgime,
Biraz iyi niyetime,
Biraz saygıma,
Biraz da sabrıma verin.
Ama artık beni bana bırakın.

Bizim hikayemiz buraya kadarmış.
Maziye göm gitsin, beni bekleme artık.
Sana adadığım adaklar, dilekler sükuta sarıldı,
Ümidimin beli bükük, beni bekleme artık.

Güller dökmüyor, avuç açmıyorum yollarına,