Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

AHH! BENİM YETİM KALBİM...
Ve ben!
Gökyüzünün gri bulutlarla kuşanmış tarafıyım,
Ve ben!
Göğsünde kuş sürüleri barındıran gölge bir vatanım.
Ve ben!

Ahhh be zaman!
An gelir gözümüz yollarda kalır yetmezsin,
An gelir saatler geçse diye gözüne bakarız bitmezsin.
Ahhh be zaman!
Hem zemheride sıcacık bir yarsın,
Hem yaz gününde kışı yaşatansın.

Sevgisiz bir yürekse taşıdığın,
Ahireti bekleme cehennem senin damarlarında.
Merhameti koydunsa en uzağına,
Mutlu olsan ne,
Bütün imkanları elinde tutsan ne fayda.
Birinin derdiyle dertlenmediysen,

Adını sen koy sevgili..

Kabul olmamış bir dua mısın?
İçime düşen en ağır suskunluk mu?

Yoksa Bir iz misin avuçlarımda kalan..

AKŞAMIN HÜZNÜ
Duyuldu yine akşamın hüzün namesi,
Bir gün daha sarı saçlarını kızıla boyadı.
Kara bir bulut çöktü güneşin ziyasına,
Kasveti serdi belki dediğimiz umutların üzerine.
Bitmeyecek sandığımız telaşın yerini alacakaranlık devraldı.

ALIN YAZISI
Gönül yazınla, alın yazın bir türlü buluşmadıysa.
Bir fanus içinde yaşamaya mecbur kalırsın.
Zoraki nefes aldığının bile farkına varmaz,
Hayatı bu kadarla sınırladırırsın.
Nefes almakla yetindiğin bir yaşamda,

ALIŞIRMIŞ İNSAN
Beklemekten de yorulurmuş insan,
Yollarda ki kaldırım taşıyla kurduğu dostluktan,
Toz bulutuna karışan kuruyan soluğundan,
Umudunun vuslata ereceği inancından,
Kendinden bile yorulurmuş insan.

AMENNAH
Yârden gelen zehir de olsa gönül dünden razı.
Bir selamı gelmese de, canı sağolsun der kalbimin nidası.
Dualarmda ondan yana, gülsün çehresi, şen olsun yuvası.
Boranına da Amennah, ezasına da amennah.

AN BU ANDIR ...
Bekledikçe düzelir diye ümit ettiğimiz ne varsa,
Altında kaldık.
Heder ettik sabrı,hevesler birer ukde olarak kök saldı.
Hüzün bedenimizi, kahır ruhumuzu esir aldı.
Farkına vardığımızda göz yumduklarımızın,

Sana içimi açsam yaralarımı göstersem,
Başımı göğsüne yaslasam beterim desem,
Dermanım sen, yürek sızım sen,
Aydınlığım, tek çarem sensin desem,
Duyar mısın feryadımı?
Toplar mısın kırık dökük enkaz yâdımı,