Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

BİR KENDİNE YABANCI
İnsan kendi bilir, en derinde ki yaralarını,
Yüreğinin darmadağın olduğu anlarını ,
İçinde ukde kalan yanlarını,
Umutla, umutsuzluk arasında dokuduğu gelgitli sancılarını.
Bir kendi bilir yaşadıklarnı,

Ömür bir lahza kadarmış.
Nasıl da çabucak tükettik hissetmeden.
Zaman acının ortasında çakılıp kalırken,
Yıldırım hızıyla geçti yaşanacak hayallerimizin üzerinden .
Geriye bakmaktan kaçındığımız hayal kırıklığımız,
Sızısı dinmeyen gönül yorgunluğumuz nefes aldırmazken,

Beni de bir gülün kenarına,
Bir damlanın ucuna,
Bir meltemin esintisine,
Bir gün doğumuna iliştirir misiniz?
Zira ben bata çıka harap haldeyim.
Sabır da vazgeçti benden, düşlerimde kaçar oldu benden.

Çayın demsizine de,
Kahvenin köpüksüzüne de aldırmıyorum.
Kırk yıl hatırdan da çoktan vazgeçtim.
Sensizliğe sürgünken
Varsın hatır da eksik kalsın diyorum.
Gökyüzü kapalıysa kapansın.

Çayın demsizine de,
Kahvenin köpüksüzüne de aldırmıyorum.
Kırk yıl hatırdan da çoktan vazgeçtim.
Sensizliğe sürgünken
Varsın hatır da eksik kalsın diyorum.
Haberin yok ama ben hâlâ her seherde,

BİR TEK SEN OL...
Bir fırtınanın tam ortasında,
Sağanak yağmurlar altındayım.
Kimseler farketmese de sen gör halimi,
Bir tek sen duy sesimi,
Bir tek sen hisset endişelerimi,

Hiç aklına gelmiyorsam da hissettirme!
Yalan söylemek sana bu kadar zor değilken,
Sahte sözler dökülmesi sana güç değilken,
Bir yalan daha ekle diline,
Bende gerçekmiş gibi nefes alıyım müsadenle.
Aklımdasın de, seni rüyamda gördüm de.

Senli bir yaşam yaşıyorken, canını canımda saklıyorken,
Bu Can sevdasını yolcu eder mi sanıyorsun.
Gönlü yok sayalım, her nefesi sen diye alıyorken.
Sen kendini bende biter mi sanıyorsun?

Sensiz ocağım tütmez, aşım kaynamazken.

Gözümün tam ucunda bir damla duruyor.
Akıtsam arkasından saklı bir nehri coşturacak haldeyim.
Ne kozasında kelebeğim kaldı, ne de yeşile boyadığım hülyalarım,
Yapraksız bir ağacın gölgesinde bekleye bekleye kuruyup gidecek gibiyim.
Herkese uzanan kollarım kısaldı da kısaldı,
Bıraktığımla bulduğum aynı değilmiş bitkin haldeyim.

Gözümün tam ucunda bir damla duruyor.
Akıtsam arkasından saklı bir nehri coşturacak haldeyim.
Ne kozasında kelebeğim kaldı, ne de yeşile boyadığım hülyalarım,
Yapraksız bir ağacın gölgesinde bekleye bekleye kuruyup gidecek gibiyim.
Herkese uzanan kollarım kısaldı da kısaldı,
Bıraktığımla bulduğum aynı değilmiş bitkin haldeyim.