Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Bugün güneşin gülen yüzüyle güne başlayalım.
Gecenin küskün alnına umut mührünü vuralım.
Kararmış sabahların inadına.
Günü başka bir renge boyayalım.
Bugün solmuş çiçeklerimizi,
Çatlamış toprağımızdan gün yüzüne çıkaralım.

Sen susabildiğin kadar sus,
Ben anlayacağımı çoktan anladım.
Sakladığın herşey sende kalsın,
Sende zerre olmadığımı sustuğunda anladım.

ANNE....
Bir kadın ki çok güçlü, sağlam adımlarla hayat yolunda,
Dağlar taşısa da omuzlarında, zerre belli etmez simasında,
Kaşları çatık, gözleri keskin, duruşu sert, saklar efkarını da,
Cam gibi kırılganlığını unutur, vakurlu duruşu
Evlatlarının uğruna.

Sen elimi bıraktığından beri,
Güllerim dallarında kuruyor.
Gökyüzü artık bana gülmüyor.
Dilim sustu, kaderim dost oldu gözyaşımla,
Kurşunsuz silahla vuruyorlar her fırsatta.
Hamuruma hep hüzün mü kattın Anne,

Hep güçlü olmayı öğretmiştin ya bana Annem!
Ben bu sahte duruştan çok yoruldum.
Gözyaşlarımı tenhada akıtmaktan,
Kederimi geceye saklamaktan,
Mutluluk pozlarıyla yürüdüğüm yolları,
Yalanıma şahit tutmaktan,

Dizlerinin dibinde kedi gibi kıvrılıp kalsam,
Sıcaklığın sarsa bedenimi herşeyi unutsam.
Başımı yaslasam omzuna, kokunu içime doldursam.
Dinlenir miyim Annem, kucağında uyusam.

Bir tek senin yanında hâlâ masum bir çocuğum,

ANNEMDEN BİLİYORUM!...
Annemden biliyorum.
Dalı kolu kırılsa da herzaman şefkatliydi kolları.
Sabahı zor etse de yokmuş gibi sır olurdu yorgunlukları,
Bir tek gözleri hüzünlü bakardı,
Metanetiyle rafa kalkardı kanayan yaraları.

Ben ki gururu için yaşayan bir ruh.
Kahrını karanlığa devreden aciz bir kulum.
Bakmam göz ucuyla mihnete.
Bir canım var der çeker gider,
Boyun bükmem zilletin önünde.
Bir Rabbime dile gelir niyazım,

ARKADAŞ
Vücut yorgun, gönül tarumar,
Sahneler hep aynı, yüzler sahtekâr.
Lisan gerçekçiliğini kaybetmiş,galeyan üstüne galeyan,
Ne kötü bir çağa denk geldik be Arkadaş.

Yine özlemin ateşi tutuşturdu sinemi..
Yine deli bir tay tozu dumana katıyor tırpanlıyor yüreğimi.
Yine alacaklı bir yağmur bastırdı sürüklüyor hayallerimi.
Yine bir tufan savuruyor yalnızlık ülkesine beni.

Sessizliğin içinde ki asi kanım.