Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

HER KADIN MUTLU OLMAYI HAKEDER....
Doğduğu andan itibaren başlar bütün kadınların hikâyesi.
Daha yeni yeni etrafını keşfetmeye başladığında,
Oyuncak bebek tutuşturulur ellerine.
İçgüdüsel olarakta bebekler çeker ilgisini, Geleceğe tecrübe edin dercesine.
Minik kadınlar etrafına gülücükler saçarak avutmaya,

Hiçbir şeyim yok bu alemde.
Bir yüreğime sığdırdığım bitmek bilmeyen insancıl yanım,
Bir de kırıla kırıla incecik bir ipte sallanan umut kırıntılarımla ben varım.
Hiçbir şeyim yok bu âlemde,
Her tecrübeyle için için ağlayan iyi niyetlerim,
Eksikliğimle, dilimin döndüğünce sarıldığım kalemimle burdayım.

HİÇ İYİ DEĞİLİM....
Hiç sorma halimi başım dumanlı bugün.
Öyle dolu ki yüreğim taşacak gibiyim.
Asırlık bir yorgunluğun ağırlıgı üzerimde.
Bir nefeste savrulup dağılacak gibiyim.

HİÇLİK ŞERBETİ
Neden bakışların hüzünlü diye sormayın.
Acılar kapanında parçalanmış dünlerim var benim.
Suskunluğumdan nemalanıp dem vurmayın.
Çorak yürekte hazin dolu sayısız vurgun izlerim var benim.

Hicran bakışlım, sürme beni daha fazla sarp yokuşlara,
Daha fazla uzatma sürgün yediğim yılları.
Ya al götür sen diye diye yitirmiş olduğum aklımı,
Ya da kır zincirlerini vazgeç boynumu büken inadından.
Hicran Sevdam! Bak artık nefesim tükendi,
Zaman geçtikçe hasretin de yüreğimde tepe tepe birikti.

HİKÂYENİN SONU
Benzer hayatların kahramanlarıyız herbirimiz.
Mekanlar ayrı olsa da, sahneler birbirine yakın aslında.
Hayaller, ümitler, planlar, kaygılar, telaşlar örtüşüyor, yaşantılarımız da.
Birgün herkes yaşlanacak meselâ,
Final ne zaman olacak bilmeden yol alırken,

Bu gökyüzü bu vatan için gülerek ölüme yürüyenleri,
Arkasına bakmadan göğsünü siper edenleri gördü.
Bayrağının kırmızına vurgun, ayına yıldızına aşık,
Ölümü önünü ilikleyerek karşılayan nice civanları gördü.

Bu gözler vatan millet sevgisiyle yaşayan nice kahramanları,

Sarılıp boynuna hasretin belini kıramadığım.
Ne sana yar olabildim, ne de bir asudelik yer bulabildim.
Hoşçakal sabır menzilim Hoşçakal.

Hoşçakal adını ezber yaptırdığım geceler.
Bir damla gözyaşında boğduğum cesaretim.

HUDUTSUZ SEVDA....
Tam kusurluydu sevda seferimiz.
Ne sevda bizim de hakkımız diyebilecek kadar özgürdük,
Ne de yok sayabileceğimiz bir girdaba düşmüştük.
Ama sevdaya kusur yükleyip gönül yankısı susturulur muydu?
Aşkın efsununa kapılmış gönül iflah olur muydu?

Acılar hayatın bir parçası Amennah.
Vefasızlığı nereye koyalım meselâ?
Sabırsa sabrettik, emekse verdik,
Kıymetin beş kuruş etmediği nankörlere ne demeli meselâ?
Her kahra, kedere, çileye eyvallah!
Gözyaşıyla geçen senelere eyvallah!