Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Ne de çabuk inanmıştın mutluluk oyununa
Nasıl da gökyüzünü maviye boyamıştın bir anda
Nasıl da yaralı yüreği allayıp pullamıştın bir çırpıda.
Senin dağında kara dumanın eksik olmaz be gönül.

Sana müstehak Kardelen yüreğim.
Bile bile yürüdün o çetrefilli yolda.
Akıllara zarar yaralarını yok sayarak,
Pembe düşlere dalmakta,
Büyük cesaret kapanmış kapıları aralamakta.
Delilik değil mi gönlü bir yıldız uğruna,

Ne yaşamış olursanız olun,
Ne kadar üstünüz başınız salkım saçak görünürse görünsün,
Ne kadar balçık içine batarsanız batın,
Yüreğinizin her karesinden ne kadar kan sızarsa sızsın,
Karınca misali su taşımaktan vazgeçmeyin.
Yağmur olup çöllere yağmaya,

KATRAN KARASI...
Sevdan hem tükenmez bir güç,
Hem de çaresizliğin en âlâsı.
Aşkın hem yüreğimin yaşadığı tek sır dünyası,
Hem de iki ucu yanık katran karası.
Seni özlemek hem hayatın anlamı,

KAYBEDENİ BEN OLDUM...
Kuş gözü kadar bir ışıkmış gönlün meylettiği,
Büyüttüm içimde taşıyamaz oldum.
Çölde yağan bir damla yağmurmuş bentler kurduğum.
Bir damlası sele döndü gönlü kurutamaz oldum.

KAYBETTİM
En büyük kayıpların altında kendi imzam var.
Fazla iyi niyetin sonucunda, acılarımı uykuya bırakarak.
Üzülsem de,kahrolsam da, gözyaşlarımı hep saklayarak.
Hayata dik duruşumla,onurumla kaybettim.

Hep suskunsun diyorsun da ne konuşayım?
Ne kaldı ki benden geriye ne anlatayım?
Çoktan talan oldu al gelinciklerim yerine nasıl koyayım?
Bırak mucize beklemeyi ben kahrı kahırla yoğurayım.

Hıçkırıklarla daldığım uykular geri gelir mi?

KAYBOLAN DEĞERLER
İnsan ne zaman kaybeder aslında biiyor musunuz?
Yaşanan bir acının karşısında yüreği sızlamadığında,
Bir çocuğun ağlamasında göğsü daralmadığında,
Aman dilenen bir gönül karşısında tepkisiz kaldığında,
Yaşamın yemek, içmek, gezmek eğlenmekten,

Acılar hayatın bir parçası Amennah.
Vefasızlığı nereye koyalım meselâ?
Sabırsa sabrettik, emekse verdik,
Nankörlere hayatımızda ne rol biçelim meselâ?
Her kahra, kedere, çileye eyvallah!
Kıymeti beş kuruşa satanlara ne ad koyalım mesela?

İyi niyetimiz Baki kalsın ama,
Önceliğe kendimizi koymadığımız bir hayatın da,
İki eli yakamızda sakın unutma.
Mutluluğa uzaktan bakarak yetindiğimiz bir savaşta,
İsraf edilmiş haklarımız karşımızda anıt gibi durunca,
Boşa giden emeklerimizin isyanı kalbimizi burkunca,