Döndü Dülger Şiirleri - Şair Döndü Dülger

Öğretiyor hayat işte iyi niyetinin sancılı sonuçlarını.
Kafanı duvara vura vura,
Kolunu kanadını kıra kıra.
Gözünden acı yaşı akıta akıta,
Umudunu dağa taşa savura savura.
Öğretiyor insanların acımasız yüzünü,

HAZAN GÖNÜL
Gelincik kadar ömrü hüzünle doldurdun.
Açmış gül goncalarını gözyaşıyla kuruttun,
Sefa sürmedin üç günlük dünyada, dertten derde koşup durdun,
Nazenin dallarında baykuşlar tünedi, dallarını kuruttun.
Zamansız yaprakların döküldü hazan gönül..

HAZAN YILLAR
Harap olmuş gönülden aff dilenirsin.
Gözyaşları dile gelip seni boğmaz mı sandın?
Meçhule sürüklediğin ümitlerim, mutluluğu haram ettiğin yüreğim,
Sana hakkını helal eder mi sandın?

Sen seviyorum de ben hemen inanırım.
Sen geliyorum de ben yoluna ümit çiçekleri sıralarım.
Sen özledim de ben yüreğimde ki ateşe odun atarım,
Yalan şerbetini tattırmak senin ustalığın,
Bir tek söze ömür vakfetmek benim saflığım,
Bilirsin!

HER KADIN MUTLU OLMAYI HAKEDER....
Doğduğu andan itibaren başlar bütün kadınların hikâyesi.
Daha yeni yeni etrafını keşfetmeye başladığında,
Oyuncak bebek tutuşturulur ellerine.
İçgüdüsel olarakta bebekler çeker ilgisini, Geleceğe tecrübe edin dercesine.
Minik kadınlar etrafına gülücükler saçarak avutmaya,

Hiçbir şeyim yok bu alemde.
Bir yüreğime sığdırdığım bitmek bilmeyen insancıl yanım,
Bir de kırıla kırıla incecik bir ipte sallanan umut kırıntılarımla ben varım.
Hiçbir şeyim yok bu âlemde,
Her tecrübeyle için için ağlayan iyi niyetlerim,
Eksikliğimle, dilimin döndüğünce sarıldığım kalemimle burdayım.

HİÇ İYİ DEĞİLİM....
Hiç sorma halimi başım dumanlı bugün.
Öyle dolu ki yüreğim taşacak gibiyim.
Asırlık bir yorgunluğun ağırlıgı üzerimde.
Bir nefeste savrulup dağılacak gibiyim.

HİÇLİK ŞERBETİ
Neden bakışların hüzünlü diye sormayın.
Acılar kapanında parçalanmış dünlerim var benim.
Suskunluğumdan nemalanıp dem vurmayın.
Çorak yürekte hazin dolu sayısız vurgun izlerim var benim.

Hicran bakışlım, sürme beni daha fazla sarp yokuşlara,
Daha fazla uzatma sürgün yediğim yılları.
Ya al götür sen diye diye yitirmiş olduğum aklımı,
Ya da kır zincirlerini vazgeç boynumu büken inadından.
Hicran Sevdam! Bak artık nefesim tükendi,
Zaman geçtikçe hasretin de yüreğimde tepe tepe birikti.

HİKÂYENİN SONU
Benzer hayatların kahramanlarıyız herbirimiz.
Mekanlar ayrı olsa da, sahneler birbirine yakın aslında.
Hayaller, ümitler, planlar, kaygılar, telaşlar örtüşüyor, yaşantılarımız da.
Birgün herkes yaşlanacak meselâ,
Final ne zaman olacak bilmeden yol alırken,