Ölüm gibi birşey..
Bir aşk yaşadım;
adı dudaklarımda kaldı,
ömrü ise Kerbelâ'nın en susuz gününe yazıldı.
Ne zaman seni ansam,
Fırat gözlerimden akarda,
Sevda, şehir kendi kalbini unuttuğunda başladı.
Sokak lambaları dua eder gibi titriyordu.
Sen,
bir aynanın içinde çoğalan ışık gibiydin.
Bakınca çoğalan,
Hangi rengimsin sen, söyle.
Seni neye boyasam eksik kalıyor.
Mavi desem deniz itiraz ediyor,
Kırmızı desem kalbim fazla biliyor seni.
Bir boşluğa savursam adını,
Rüzgâr gelip cebime bırakıyor yine.
Yetiş ömrüm,
ardımdan yürüyen zamanın ayak sesleri var.
Geceye kapandım.
Uzadıkça uzayan geceler,
adını söylemeden beni çağırıyor.
Sana söyleyeceğim o kadar çok cümle vardı ki...Her biri boğazımda tutuklandı.
Hangi harfe dokunsam parmaklarım kanıyor.
Hangi kelimeyi söylesem tutuklanıyor.
Ben hâlâ seni anlatacak bir kelimelerde susuyordum.
Sevdiğini toprağa emanet edersin.
Son kürek avucundan değil, ömründen düşer.
Bir kurşun gibi girer içine ağır zifiri karanlık,
Ağır ağır öldürür.
Giderken bir kez dönüp bakarsın mezarına.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!