Doğa ve Direniş
Bir ağacın kökü,
betonun altından çıkar.
Bir kuş,
gökdelenlerin camları arasında yolunu bulur.
Bir nehir,
kirlenmiş olsa da
hâlâ denize ulaşmayı bilir.
Doğa,
insana sürekli hatırlatıyor:
“Ben varım,
siz unutsanız bile.”
Ama biz,
daha çok üretmek için daha çok yok ediyoruz.
Tarlalar beton oluyor,
denizler plastikle doluyor,
ve yine de haberlerde,
“daha parlak bir gelecek” vaat ediliyor.
---
Mehmet Sebih Altun
Kayıt Tarihi : 30.04.2026 01:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!