Dimağa Sıgˆmıyorsun

Aşkı serpiştirirken dizelere
Hiç sevildiniz mi diyordum aslında herkese
Elinizi vicdanınıza götürün
Hiç sevildiniz mi?
Yapmacık olmadan,
En doğal halinizle,
En salkım saçak,
Belki pejmürde...
Düşünüldünüz mü
Bir sokak lambası altında
Volta atan oldu mu
Sizi beklerken,
Kelimeleri yuta yuta
Ya da hiç sevdiniz mi
İş olsun
Gönül tam takır olsun diye değil
Böyle layığıyla,
İcabıyla,
İtinayla,
Sevdiniz mi?
Sevmek ciddiyet ister.
Ciddi değilseniz
İzahat ister.
Bir kül tablası var bir dörtlük ötede
İzmarit dolu,
İstanbul'un sıradan bir gecesi,
Boğaza saygı duruşunda vapurlar
İnsanlar yetişme peşinde
Benim bilmediğim heryere,
Bir güzellik geçiyor içimden
Meltem gibi,
Bahar esintisi gibi
Aşk diyesim gelir
Dilimin ucunda kalır kelimem...
Biliyorum bu yar birgün beni öldürecek
Gözlerim en son onu görecek,
Unutmuyor,
Unutturmuyor...
Beni sevdaya referans yapmış
Her başı sıkıştığında beni buluyor,
Ben yare aşkı öğretemedim,
Aşk öğretsin isterim,
Aşk buyursun
Kendi öğretsin
Tıpkı bana öğrettiği gibi...
Gözlerini kapatma,
Ölürüm
Kapatırsan eğer,
Liriğe boğarım bu şehri,
Şehir gözlerimden akıyor
Bilmiyorsun.
Düşüncemdesin,
Dimağa sığmıyorsun.
Seni nereye sığdırsam
Saklasam?
Bir bulutun dudakları gibi dudakların dokununca yağmur yağıyor
Özledim,
Kalbimdesin...
Kalp ile beyin arasındaki mesafenin altını üstüne getirdim
Mesafe kalmadı...
Bir aşkım dünya gözüyle...

Mine Yılmaz Sevinç
12 Şubat 2026
20:57