Hiç kimse bilmiyor dilimdeki kekremsiliği
Boğazımdaki kuruluğu
Göğsümdeki yanmayı...
Bilmesinler Melinda!
Varsın
Hep aşk şiiri yazıyor olayım, ⁿ
Herkesi sevgiye çağırıyor olayım...
Üç günlük Dünya'da
Neye kıymet vereyim?
Ölsek kimin umurunda?
Yarın gömerler
Okurlar bi sela,
Yalandan bi toplanırlar...
İçim acıyor,
Yanıyor göğsüm
Bunca haksızlığa...
İşte ne dilin kemiği var
Ne kalemin kurşunu
Tutsak daha iyi...
İyilik bizde kalsın...
En çokta neye üzüldüm biliyor musun?
Ormanlara,
Yuvasız kalan kuşlara,
Kaplumbağalara,
Boynuzları bile yanan geyiklere...
Sularımızın kirlenmesine
Maviden kahverengiye dönen rengine...
Çöpten dağlara,
Kıymeti bilinmeyen insanlarımıza,
Çocuklarımıza...
Şimdi ben neyini yazayım etrafın?
Bakınca güzel birşey görmüyorum ki Melinda,
İnsanların morale ihtiyacı var,
Sevmeye
Ve
Sevilmeye ihtiyacı var...
Kötü gördüğüm şeyleri yazmamı istemeyin benden
Vallahi dilimi küfür basıyor sonra
Hiçte huyum değil
Şu kadın halimle
Ne diyim?
Nasıl diyim?
Mine Yılmaz Sevinç
27 Ağustos 2025
13:11
Kayıt Tarihi : 26.03.2026 23:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!