Dilek Tuttum Sanmayın Şiiri - Kasım Kobakçı

Zar attığım masalar, yegane barınağım,
Şatosunda köşkünde, dilek tuttum sanmayın,
Alın bütün taçları, yıkılsın sığınağım,
Armasının isminde, dilek tuttum sanmayın.
*
Kırdım bütün putları, kırmasam ne çıkardı,
Tepki verdiğim canlar, vurmasam ne çıkardı,
Üç beş nota çalmışım, çalmasam ne çıkardı,
Tınısında sesinde, dilek tuttum sanmayın.
*
İnatçıdır bu ruhum, yalnız acılar sarsar,
Tebessümle çıkarım, bitmeden kanlı yaslar,
Beylerin köşklerinde, bitmeyen altın taslar,
İhtişamın içinde, dilek tuttum sanmayın.
*
Bırakın dost inansın, düşman asla kanmıyor,
Nasip ederse Tanrım, mutlaka bulunuyor,
Bazı insan anıyor, diğerleri anmıyor,
Tepesinde dibinde, dilek tuttum sanmayın.
*
Arnavut zarı attım, talih bana gülmedi,
Karanlık gecelerde, acılarım bitmedi,
Umut arayan kollar, hedeflere yetmedi,
Şansın cilvelerinde, dilek tuttum sanmayın.
*
Teptiğim fırsatları, aradım bulamadım,
Koskoca ilimlerden, bir zeytin alamadım,
Tiran sokaklarında, anılar yaşamadım,
Zangocun kulesinde, dilek tuttum sanmayın.
*
Cesurca yürüyorum, asla pişman olmadım,
Oyunun kuralını, tek başıma koymadım,
Yengi mağlubiyettir, asla zafer saymadım,
Zarların yeklerinde, dilek tuttum sanmayın.