Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Kol geziyor zehir tacirleri,
Ölüme itiyor körpe bedenleri.
İz bırakmıyor katil siyah eldivenli.
Günahı, sevaba örtülü rengi ebruli…
Orospu gecelerin arka yüzünde,
Çırılçıplak duruyor renkler;

Zalimler
Zalimler dev sanır kendini
Bilmez ayaklar altında ezildiğini
Maskeyle aslanken
Maskesiz kedi olduğunu
Mahzuna zalimin zulmü

Zalim Töre

Zalim töre gözün çıksın
Sevdiğine kaçtı diye
Vurdular suna kızı
Zalim töre gözün çıksın;

Kahpe bir dünyanın, kahpe insanıydı
Kör kurşunu attan
Bir çocuğu yetim bırakan
Ve bir çocuğu kör, birini topal
Dili suskun, gözleri acı dolu
Giden gitti

Ben bende başlar bende biterim.
başkasında yaşamam...
başkasını kendimde yaşatabilirim.
yaşayabilmek için, kendimi yenilerim...
yeniliklerim umut etmek, sevmek,
üretmek, kıymet bilmek,

Yıldızlı bakışların yok üstümde
gülümsemelerim faydasız
sensiz yaşam anlamsız
gülüşlerinde kayboluyorum
mutluluğa kucak açıyorum
ama olmuyor olmuyor işte

Soluk soluğa acılar iz peşinde
kıvranan bedenim sancı içinde
dostluklar kaldı ta dünde
ıstırap içinde geçti bugünde

yılların yolları uzunmu uzun

YARALI SERÇE

Ağır bir öfkeyi sırtlamış hayat ödüç
Her günüm utanç
Gözlerim ezik
Her iki dudak arasında

Her güllün bir dikeni var
Her dikenin kanattığı bir yara var
Yara var yara var yara var

Her yaranın acıyan bir sızısı var
Yaram kanar değmez elleri yar

Yaşlı hayat
Baktığım pencerenin ufkunu açtım
Yaşlı hayattın şöyle
Bir gidişatına baktım.
Herkese dağılan acının
En büyük payı bana düşmüş