Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Yaralarımızı iyileştirmek için
Sargı bezi yerine, sevgimizi saralım
Sevgi en keskin ilaçtır, seven kalplere
En derin yaralarda bile, iyileşme sağlar.

Gece ile gündüzün aşkı arasında yaşıyoruz

Kadın olmak zordur
Uzun ince bir yoldur
Sevilince köledir
Kırılınca ölendir.

Evlenmez evde kalandır

KÜÇÜK KIZ

Kalemim var,yazmasına yazarım
Ağaç diker,toprağını kazarım
Silgim yok yazdığımı nasıl silerim?
Haramı düşmanımın boğazında bilirim

Küçüktü ellerim, masumdu hayallerim
Yaşarken daha çok yandım
Ölünce de alın yakın bedenimi
Bedenimin alevleri sarsın kıyametinizi
Ve bilin ki, bir damla gözyaşım akmaz üstünüze
Kurutunuz sevgimi,

Sana Mahcubum

Yaprak ağaca toprak taşa
Çiçek suya martı deryaya
Ay mehtaba yıldız karanlığa
Ben sana, sana mahcubum…

Maviş
Gelincik tarlası,yanağına konmuş
Al,al yanakların,
Allah tüm güzelliği
Sana,mı vermiş…
Nazar boncuğu tak göğsüne

İstanbul'un koynunda yatar kız kulesi gelin gibi süslenmiş tülden elbisesi derya sarmış dört bir yadan düş ötesi dalgalanır kıvrım kıvrım etekleri
alkış tutar mutluluğa martı sesleri
rüzgâr kıvrımlarını öper mavidir rengi

denizin etekleri süpürür tüm kıyıları
yere ışıyan güneş getirir baharları

Mecnuna döndüm
Dertli bir kulunum huzuruna geldim
Çaresizim divanına geldim
Allah im aşkınla mecnuna döndüm

Boş hayatı bırakıp ebediyete döndüm

Karanlığı bölen sabahı
doğurdu geceler.
ıssız kumsalda deniz
dalgaları vurur yüzüme
öksüz kaldık, yitik sevdalarda
umutlar sularda batık.

Soluk soluğa acılar iz peşinde
kıvranan bedenim sancı içinde
dostluklar kaldı ta dünde
ıstırap içinde geçti bugünde

yılların yolları uzunmu uzun