Dertlerin Dalgaları Şiiri - Kasım Kobakçı

Sabah akşam yürüdük, menziller uzak kaldı,
İşin boku çıkınca, bardak bulandı taştı.
Sahte yüzlü dostluklar, yürekten neşe çaldı,
Dertlerin dalgaları, dağları bile aştı.
*
Masal anlattı beyler, dinlemekten yorulduk,
Boş vaatler yüzünden, orta yerde vurulduk,
Akıntıda kürek çeker iken, biz durulduk,
Kirli sular yüzeye vurarak, fena şaştı.
*
Ahmet tarlayı sattı, şehre göçtü nafile,
Hasan, fabrikalarda sürüklendi dert ile,
Fatma, çile çekerek döndü sararmış güle,
Çivisi koptu mülkün, kervan yolları şaştı.
*
Fiyat etiketleri, tavan delip uçuyor,
Pazarda teyzelerim, ateşlerden kaçıyor,
Kasapların kedisi, açlıktan kan içiyor,
Şirazesi kayarak, arsızlık boyu aştı.
*
Televizyon kanalı, yalan dolan kusuyor,
Aydın denen şahıslar, köşesinde susuyor,
Kötülük sokaklarda, pusu kurmuş pusuyor,
İşin boku çıkınca, edep çizgiyi aştı.
*
İstanbul boğazında, gemiler paslanıyor,
İzmir'in kordonunda, martılar yaslanıyor,
Gençliğin hayalleri, yaş dolup ıslanıyor,
Terazi denge bozdu, hile dört yana taştı.
*
Kira bedellerine, güç yetmiyor sormayın,
Emekli amcaları, kuyruklarda yormayın,
Gariplerin kalbini, sözler ile kırmayın,
Nezaket uçup gitti, kabalık dağı aştı.
*
Tarlada ekin yandı, çiftçi bağrını döver,
Arsız olan zalimi, sistem koruyup sever,
Cahiller kürsülerde, cehaletini över,
Mantık iflas edeli, akıl tepeyi aştı.
*
Ankara ovasında, serin rüzgarlar esmez,
Adalet kılıcı kör kalmış, cezayı kesmez,
Zalimin çarkı döner, feryat figana küsmez,
Düzenin suyu çıktı, pislik paçaya taştı.
*
Ozan kalem elinde, yazar çizer ağlamaz,
Yaralar derinleşti, kimse sargı bağlamaz,
Nehirler kuraklaştı, coşku ile çağlamaz,
Nihayet boku çıkıp, karanlık ufku aştı.