İşveli sözcüklerden kurardın cümleleri
Keşke bir asır sürseydi o cümleler
Sanki kelimeler de sana aşıktı.
Bir nizamla süzülürdüler dudaklarından
Ve beynimde bütün gün yankılanırdı cümleler.
Seni koklamak, duymak, hissetmek...
Başkalarının sahip olduğu lükslermiş
Ne varki hep bencil olabilmek
Kokuşmuş kalplerine sinmiş
Pencere kenarında karlı bir sabah
Güneş geceden donmuş kardan parlıyor
Çayımın buharı burnumu ısıtırken
Aklımda hep sen
Acaba tanısan sever miydin?
Tek şeker beklemiş çayın acısını alabilir.
Hayatımız da beklemiş çay gibi olsaydı ya!
Tek bir şekerle ağızımızda bıraktığı ekşilik
Gönlümüzde uzun süredir demlenen aşk
Tek bir şekerle tatlıya bağlanabilseydi.
Hayatı hiç bitmeyecek gibi yaşamak
Belki de en büyük aptallaktır.
Aynı kişiye tekrar tekrar aşık olmak
Onu üzüntülerini yıldızlarla paylaşmaktır.
Ondan habersiz ruhu bile duymadan...
İstediklerimiz olsaydı
Ne değeri kalırdı hayal kurmanın
Doyasıya bir olmanın
Ve hayallerde zamanı eskitmenin
En son dudaklarından yarının izi döküldüğünde
Aylardan aralıktı
Soğuk bir gecede tek başıma umutlandığımda
Beni ölümden kurtaran, içimi ısıtan umuttu
Senin verdiğin umut...
Gözlerimden dudaklarıma bir yıldız kaydı
Titrek dudaklarım haykırmak isterdi
Ve ciğerlerim havayla doldu.
Ses tellerimi titreştirmeye dahi yetmedi
Boğazımda düğümlenen taşlar değildi
Kursağıma oturan kaya gibi
Umutlarım, hayallerimdi.
Yosun tutmuş kimesizliğe terk edilmiş...
Unuttum sanar hep düşünürsün.
Bitti der beyninin derinliklerinde tutarsın
Unutmak insan oğluna bahşedilmiş hastalıksa
Unutamamak lanettir.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!