Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Şimdi yanında olmak vardı,
Ilık ılık kalbine akmak...
Dokunmak hasretle ellerine,
Koklamak saçının her bir telini...
Hasretine sarılıp uyumak vardı,
Yağmur yağmış toprak kokusu gibi—

Bazen sevmek de vazgeçmektir.
Seni severken, senden vazgeçtiğim gün öğrendim.
Oysa gelişin, yüreğimde bir devrim yaratmıştı;
Şimdi, harabeye dönen bedenimde yaşam mücadelesi veriyorum.
Stabil ve durağan her şey...
Bu kadar kolay kabulleneceğimi hiç düşünmemiştim.

Bir gün beni aramanı istiyorum,
ama öyle telefonla falan değil.
Yüreğinle ara, tam “sevmiyorum” diye haykırırken suçüstü yap bana,
tek kelime aşktan söz etme.

Mesela her yerde adımı ara,

Dilimin tuzlu coğrafyasında
Bir tek seni bulayım yarınsız yarınlarıma inat"

Ey adam

sana kucak dolusu denizler getirdim

Ey aşk,
Sen çok değerlisin.
Gülüşün vatanım,
Bakışın evim,
Yüreğin ise mabedim.

“Benim yerim senin yanın” diye başlar tüm aşklar.
Önce canım cicimler…
Sonra “ölürüm”ler gelir,
Kurbanlar olunur.
Ama sonuç hiç değişmez.

Şimdi ben bir Eylülzede’yim,
Hasretinle yanar her sabahım,
Adını söylesem, içim burkulur,
Söyle, sensizliğin rengi hangi zamana yenik düştü?

Bir ben yok aynalarda,

Bir sen kokar her rüzgâr, eserken bu şehirde, Yalnızlıkla dost oldum, sensiz geçen zehirde. Yüreğimde bir sızı, sanki bin yıl geçmedi, Aşk dedikleri yalan mı, sensiz geçen devirde?

Söyle bana ey ruzgar adım var mı dilinde Kurudum düştüm canımdan dermanım nerde Dilimde bir şarkı dudagım da yemin Zincirli bir kuyu dibi sanki ellerin

Kelimeler amansız
Sözcükler zamansız

Ben kimsesiz bir insanım
Hasmım da yok hısmımda
Ne aglayan gözlerim var
Nede beddua eden dilim
Şükürlere yükselmiş ellerim

Bir umuttu yaşamak,
Hayatın sarp ve sapa yollarında.
Saçlarımda umut,
Gözlerimde yarınlar soldu.
Ağlayamadım...
Yastık altında geçti günlerim,