Deniz Gece Mavisi Şiirleri - Şair Deniz ...

Bir gün sevgilim, bir gün
Ben olmayacağım yanında.
Öpücüğümün serinliğiyle uyanmayacaksın sabahlara,
Ben olmayacağım yatağına kahvaltını getiren.

Benim yanımda bir başkası,

Oy Ezo, görmüyor gözüm, Ezo
Dağların bıçkın kadını,
Yüreği yamalı Perinçek.
Kaç vedayı ilikledin yüreğine,
Kaç acıyı misafir ettin gözyaşlarına?
Söyle Ezo,

Bu akşam soğudu birden odam
Yerde duran şamdan cıtırtısız
Ürkek parmak uçlarım
Ve senler saçıldı odamın her bir köşesine

Kuzine sobamızda patatesler

Dudak kıvrımlarından aşkı yudum yudum içtiğim adam,
Bedeninde bedenimi demlendirdiğim sevdam,
Damla damla yüreğime yağan yaz yağmurum,
Adını dilime, sevgisini kalbime kazıdığım.
Hangi mevsimin baharısın ki çiçek açıyor gamzelerim?

Garip gönlüm günden güne eriyor
Feryadı yok duyanı yok devası yok
Şimdi sensizliğin en saatlerindeyim
Dilimde sökük adın
Dudağımda bir yara aşkın
Onulmaz dertlere düştüm

Bazen ne yaparsan yap yaranamıyorsun.
Kendinden vermeye başlıyorsun, ta ki en son verecek bir şeyin kalmayana kadar.
Ben de çok verdim kendimden ama zamanla anladım ki verdiği kadar almalıymış insan.
İnsanların önceliği olmak çok zormuş.

Lafa gelince herkes seviyor,

Öyle düşüktü ki modum,
sanki dünya yıkılmış, altında kalmışım gibi.
Şiirler dudaklarımdan dökülmüyor,
adeta karanlığın uçurumlarından kayıp düşüyordu.

İnsan hiç istemeye istemeye konuşur mu?

Gecenin koynunda bir yıldız gibi,
Parlıyorsun ışıltıyla, sessizce.
Saçların altın sarisi,
Gözlerin denizden bir parça sanki.
Gece mavisi

Beynimin ırmakları ağlamaktan kurudu
Gençliğim sararip soldu
Griye döndü tüm sevinçlerim
Avuçlarımda kaldı mutluluklarım
Gözlerim bilinmezliklerin ayazında
Dona çekti kanım

Sen, yüreğimle aklım arasında kaldığım bir anda
Gelip beynime yuva yapmış bir kırlangıçsın.
Ve ben, hep korktum seni incitmekten;
Huzur kelimesinin vücut bulmuş halisin.
Sesin kulağıma her değdiğinde
Yüzümün kızarıp dudaklarımın aralandığı