Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Şimdilerde,
Bedeninde fiyakalı elbise sarılı o sevginin;
Ve ruhu çırılçıplak.
Öyle ki yoksul,
Öyle ki yoksun giyineceği sadakatten...

Beni çağır!
Duyarım
Her nerede olursa.
Dünyanın bir ucundan
Derin uykunda seslen.
Bir kuşu görünce an,

Ne belli, ne belirsiz şu dünyada yokluğun,
Zaten kıyamet yakın, büyüme çocuk/luğum...

...
Günlerden pazar,
Aylardan Nisan,

Muazzam aşka nâzır...
Oturmuş,dalmışım seyre.
Tek yolun çıktığı ölümcül yere.
O yol ki;
Bana mâlum,
Size sır...

Beni hakkıyla bilseler,
Ne yaptimsa zaruriyetten,
Gururla da değil ha,
Övünmekten hiç de haz etmem
Fakat,

Sırlı yüzünde
Aksini gösterip ölümlü güzelliğin,
Sırsız yüzünde,
Ölümüne aksini savunup,
Ardında ölümsüz hakikatini gösterdiği,

...

Gitti gidenlerle kalbin naaşı,
Ki diriyken bilemediniz!
Riyadan kara,o mel'un taşı,
Aşk kıblesine diken sizdiniz..!

Sen öyle,
Nâmümkün bir gece gibi
İpekli entarinin yıldızlı eteğinde
M'ed-Cezr'le salladığın,
Ak gerdanlı ebabili ninnileyip avutmuşsun.
Binbirinci ninniyle de kendini uyutmuşsun...

...
sekiz,
dokuz,
on...
Bu son...

Unutmam,
Kalbimi bir ipe bağlayıp,
Sükut duvarının
Düzlüğüne baktığını
Ölsem Unutmam
Aklımı cılk harç gibi