Dengi Naz Şiirleri - Şair Dengi Naz

Beni çağır!
Duyarım
Her nerede olursa.
Dünyanın bir ucundan
Derin uykunda seslen.
Bir kuşu görünce an,

Muazzam aşka nâzır...
Oturmuş,dalmışım seyre.
Tek yolun çıktığı ölümcül yere.
O yol ki;
Bana mâlum,
Size sır...

Beni hakkıyla bilseler,
Ne yaptimsa zaruriyetten,
Gururla da değil ha,
Övünmekten hiç de haz etmem
Fakat,

Sırlı yüzünde
Aksini gösterip ölümlü güzelliğin,
Sırsız yüzünde,
Ölümüne aksini savunup,
Ardında ölümsüz hakikatini gösterdiği,

...

Gitti gidenlerle kalbin naaşı,
Ki diriyken bilemediniz!
Riyadan kara,o mel'un taşı,
Aşk kıblesine diken sizdiniz..!

Tufan'ım,-yaprakla- işim yok benim..
Rüzgardan yorgun -dala- karnım"tok"benim..
Bulduğun- tek çiçeğe -sevine-dur sen,
Ve o nicelerini yitirmişliğim çok benim..

08/05/12

+ Günce...?

- Efendim.

Ölümün kor dudağında buz gibi erirken "ömür";
Mazruf kadere basıldı "mühür" !...
~
Selam sana ey mecruh yüreğim ;

-O gün yanan anızlar arasında tarla kuşu gibi cesurdu can kuşu-
…
Bu ilk değil; adetiydi Eylül'ün
Öyle çarparak kapıları güz'ünü asıp giderdi.
O gün de öyle oldu.
En çok bağ bozuldu yine; bük üzümün canı sıkıldı.

Aynalarda görünmezlik kaygımla,
Anlayamadım nereden çıktınız.
Bu attığınız her ne ise,
Kafa değil,
Rûhu yardınız..!