Değdi mi? Şiiri - Fatma Soylu

Solumda bir sızı
‎faili meçhul bir vedanın yükü..
‎Gözlerimde kurumuş pınarların sessiz çöküşü.
‎Ben seni en çok kimsesizliğimde sevmiştim
‎Şimdi bir şehri yakmışım, içimde senin külün…
‎Zaman dedikleri, kırık bir saatin bitmeyen yalanı
‎Eskimiş yaralara yeni isimler koyuyoruz sadece.
‎Hangi kapıyı çalsam, ardında hep o tanıdık gurbet
‎Hangi aynaya baksam yüzümde senin hasretin
‎Cümlelerim darmadağın,
‎kelimelerim hep sana teğet,
‎kağıttan bir gemi yaptım umutlarımdan, denizi olmayan..
‎Sen şimdi başka bir kıyıda güneşin tadına bakarken,
‎Ben burda gölgenin bile terk ettiği o karanlıktayım.
‎Ben seni helalinden sevmiştim de
‎sen haram saydın varlığımı..
‎ben seni sarsılmaz bir dağ
‎Sırtımı yasladığım bir kale bilmiştim
‎Tipide sığınacak kuytu, yangında bir yudum su..
‎Kayboldugum hayat yolumda pusulam....
‎Meğer sen, zirvesi sisli bir uçurum
‎Meğer sen, altı boşluk üstü yalan bir serapmışsın
‎Nasıl kıydın bana be vicdansız?
‎Nasıl elin vardı bu sevdanın tetiğini çekmeye?
‎Ben ki senin bir damla gözyaşın için dünyayı ateşe verir
‎Kendi ömrümden çalar, senin ömrüne eklerdim..
‎bu aşkın kıyameti koptu..
‎Söylesene vefasızım...
‎Bunca emeği bir kalemde silmeye
‎Beni böyle nefessiz, beni böyle kimsesiz beni böyle çaresiz bırakmaya...
‎Gerçekten değdi mi?
‎