Susmak her zaman sabır değildir
Zulüm karşısında susmak
Bazen en büyük suçtur
Alkış tutmak olur zulme.
Çoğu zaman okyanustaki dalgaları
Durdurmaya gücü yeter de
Yarin gözünde kabaran yaşları
Dindirmekte aciz kalır
Bu koca yürek.
Bir cana düşmüş ateşin gölgesini göremezsin
Görsende bir anlam veremezsin
ele birde verdiği hasarı ancak
Dumanı çekilince görebilirsin
Sen bu karanlık geceleri çok iyi tanırdın
Neden bütün iştiyakınla ona gönül verdin
O duygusuz sevmeyi hiç bilmeyendir
Mehtaba bakıp geceleri aydınlandı sanma
Boşa beklentilerini de yükseltme
Geceler sırlarını hep karanlıkta saklayandır
Bir koca ömrün kölesi oldum
Hayallerimin hiç birini yaşayamadım
Beni sadece yalnız kaldığında hatırladın
Sen beni yalnız gecelerine meze yaptın
Her zeminde çok sevdiğini söyleyenler
Bir neden bile söylemeden çekip gittiler
Hala anlayamadım neyi beğenmediler?
Bulamadım neydi sakladıkları niyetleri?
Gittiğin günden beri buralar toz duman olmuş
Yazık ki kurt kuzuya çoktan karışmış
Küçükken tahtadan atlar yapardık
Körpe ama marifetli ellerimizen çıkan
Sağlam ve heybetli o güzelim atlar
Kimi doru kimi al kimi yagız
Bindirirdik düşlerimizi atların sırtına
Uçar gibi giderdik alabildiğine sınırsız
Ben dünyanın derdini göğüslerken
Çekildi birden yüreğimdeki anılarım
Oysa o an çok sıcaktı duygularım
Yazık ki kurumaya yüz tutmuş
Nedeni bilinmez anlar
Bu gün dudağınde farklı bir tat var
Abartıldıkça çirkinleşiyor yalanlar
Yaşlandık çok zamanımız yok artık
Bir vakitler adını zikreden dilim
Şimdi sükûtun tesbihini çeker oldu
Gönlüm, yıkılmış bir dergâh avlusunda
Yalnızlıkla secdeye varır oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!