Yoğun bir hasret varsa yüreğinde
Uçman için bir kanada ihtiyacın olacak
Gönül gözün açıksa görmeye ne ihtiyacın olacak
Önemli olan aşık olmak
Nar çiçekleri açana kadar
Gömüldü kadim duygular
Kaderin acımasız sessizliğine
Ortalarda kimse yok.
Sen gittikten sonra
Söyle ben ne olacağım?
Yalnızlık koymaz bana,
Asıl kayıp seninki olur.
Kader dediğin hiç de masum değil
Önümüze koyup “yol” dediği
Aslında sonu sarp bir uçurum
Zaman da kaderin gizli suç ortağı
Topla bütün göçmen kuşları gölün koynunda
Onlarda bir karar versinler artık
Ya varsın yollarına revan olup gitsinler
Bir daha bu iklimlere geri gelmesinler
Yada temelli buralarda kalıp
Mutluluk yetinmeyi bilenlere özgün bir limandır
Mutsuzluk ise acımaz küllerine gömer insanı
Bu sebeple sırların sırrına ermek için
Bir naçiz bedende inanç biraz diri kalmalı
Kanamasaydı hiç görürmüydün?
Yüreğimde açtığın derin yarayı
Sevgiye küs mü? Bu kara geceler
Hiçbir şey göremez oldu sevenler
Hasret çekene her yol engel
Ümitsize ise başından beri zindan
Sen daha hayal iken ben seni sevdim
Gönlümün kuytusunda saklı duran nur gibisin
Bahar menekşeleri gibi gözlerin değdi gönlüme
Kuruyan dallarıma can veren huzur gibisin
Ateşe kalsa yangın sadece bir an
Kül dediğin aslında dirilmeyi bekleyen bir can
Yeşerecek belki yeniden ümitler
Şu deli rüzgarların savurmaları olmasa
Bilirsin, bazı ayrılıklar
Sessiz büyüyen derin bir uçurumlardır
İnsan o uçurumdan düşerken
Şaşkındır bağıramaz bile
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!