Yaşanan ömür çok çabuk geçer
Hakikat ırmağında anadan üryansın
Yalana tevessülün olmasın
Bırak sevgiler hakikat ışığında
Örtünme hakkını kullansın
Bir tatlı gülümseyiş kalsın
Kararmış düşlerden bir gök kuşağı fırladı
Kabardı bir renk cümbüşüne döndü
Renklere her isteyen farklı anlamlar yükledi
Canlı ışık huzmeleri şekli özünden uzaklaştırdı
Bizde geride kaldık ürktük birazda korktuk
Haberi duyulmamış sevdalarda saklandık
Çok söz ile cümleyi yorma
Yoksa bakışlar durulur cümle alem yorulur
Bunun hesabı senden mutlaka sorulur
Suskunluğa hapsetmiştim kelamı
Benim de sevmekten yana isyanlarım oldu
Biriken mülteci düşüncelerim
Depreşirdi her sonbaharda
Bende kaçamak aşklar yaşadım
Şeytana uyduğum gecelerde
Gecenin günahını aklamaya
Neden yüreğim zifiri karanlık bu mevsim?
Neler oluyor bu ışıklara?
Sokak lambaları bile yetersiz
Denizdeki yakamozlar da isyanlardalar
O güzel yüzünü kapat nazara gelmesin
Sabahın ilk ışıkları süzülmesin yanaklarından
Karanlık geceyi aydınlatan ay parçası gibisin
İri dudaklarınla cezbediyor aklımı çeliyorsun
Dün, bir gölge gibi geçtin gittin sokağımdan
Bakışlarında bir bezginlik, durgunluk vardı
Yalnızlığımı seviyorum
Çünkü o kıskanç ama vefasız değil
İç dünyamda yaşadıklarımı inkâr etmez
En önemlisi ruhumda yer alan o yaratıcı kudreti
Geçmiş senden her gün bir şeyler isteyecek
Bazen bir yüz, bazen yarım kalmış bir söz
Kimi gün pişmanlık diye çıkacak karşına
Kimi gün “keşke”nin en sessiz hâliyle
Yumruk mezesiyle son kadehte vurulduk
Bu senaryoda ikimizde öldük
Hazin olan onu gömdüler
Beni de sürgüne mahkum ettiler
Sen layikiyle sevemedin
Aşk olmadan hikmet olmaz dediler
Bu gün artık hesap günüdür
Oysa zalim feleğe söylenecek
Daha bir kaç sözümüz vardı
O mutlu olmamızı istemedi
Muradımız gözümüzde kaldı
Nerede o yüreğimin kırıkları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!